برنامه پیر غلامان
به نام ِ خدایی که در محرم و صفر اهل ِ عرش ِ او نیز عزادار ِ کربلای ِ حسینند
و سلام
************************************************
از شهر زیبای ِ گرکان و اختتامیه مراسم گرامیداشت پیرغلامان سید الشهدا ع
با شما هستیم
************************************************
با شمایی که همدل با عاشقان و دلداگان ِ حسینی ... آماده روزهای ِ محرم میشید
**************************************************
روزهایی که در اون مودب به آداب ِ عزای ِ حسینی در مصیبت ِ سالار ِ شهیدان به سوگواری میپردازید
و باور دارید که عزاداری ِ شما برای ِ دردانه بانو فاطمه زهرا س
مورد ِ رضای ِ خدای ِ باریتعالی
رسول ِ حق محمد مصطفی
و اول مظلوم ِ عالم حضرت علی مرتضی ع خواهد بود
**********************************************
با امید ِ به این که این اندک ارادت ِ ما مَرضی ِ آستان ِ با کرامت امام حسین ع باشه
در فرصت ِ امروز با شما هستیم
*********************************************
اینجا همه دوستداران ِ امام حسین ع گرد ِ هم اومدن تا به حرمت ِ آقا امام حسین ع از نوکرن و پیرغلامان ِ آستان ِ حضرت تجلیل کنن
از کسانی که عمر و سال و روزهای ِ زندگیشونو در هیاتهای ِ امام حسین ع گذروندن و در پاسداشت ِ شعائر ِ عاشورا و کربلا موی سفید کردن
کسایی که افتخار ِ زندگیشون اینه که با معرفت برای ِ اباعبدا... عزاداری کردن و عزای ِ سید ِ کربلا
روشنی بخش جان و زندگیهاشون بوده
********************************************
اینجا ما وقتی با عزیزان ِ پیرغلام هم کلام میشیم فقط یک جمله رُ میشنویم و اون هم این که
نوکری امام حسین، بالاترین پست و منصب ِ"
اونها میگن
توی ِ دنیا و آخرت
اون پست و منصب که باید دو دستی چسبید نوکری اهل بیت و امام حسین(ع) است
که
در زیارت عاشورا هم تثبیت این منصب رُ از خدا می خواهیم که: خدایا، تزلزلی در این موقعیّت و پست و منصب افتخارآمیز بوجود نیاید
************************************************
پیرغلامی صاحب دل در وصف ِ نوکری ِ امام حسین ع میگفت:
"همه ی پست های ظاهری دنیائی را که از ما بگیرند، غمی نیست؛ ذره ای نگرانی وجود ندارد؛ تازه از یک نظر، انسان باید خوشحال هم باشد ولی کاری نکنیم که خدای نکرده آقا امام حسین (ع) سِمَت نوکری را از ما بگیرد البته ارباب ها و رئیس های دنیائی امکان دارد که منصب ما را بی جهت بگیرند و خدمات ما را نادیده بگیرند ولی ارباب واقعی دنیا و آخرت ما، آقا امام حسین (ع) اینطور نیست؛ از باب کرم به ما این افتخار را داده است و به بدی های ما هم نگاهی نمی کند؛ فقط بی وفائی نباید کرد اخلاص را نباید از دست داد. ما در نوکری نباید کم لطفی کنیم؛ آقا، آقائی می کنند و بنده نوازی را خوب انجام می دهند. در هر پستی از لحاظ دنیائی که قرار می گیریم، پست نوکری امام حسین (ع) را باید در اولویت داشته باشیم،
*********************************************
قصه اینجاست که پیرغلامان حسینی با نوکری ِ خودشون در اصل قیام عاشورا رُ با تاسی ِ به حضرت زینب س زنده نگه میدارن
و
زنده داشتن ياد و تاريخ پرشكوه نهضت حسينى، الهام بخش روح انقلابى و ستم ستيزى ِ
زنده نگه داشتنه قیامی که
موجب زنده نگهداشتن و ترويج دائمى مكتب قيام و انقلاب در برابر طاغوتها و تربيت كننده و پرورش دهنده روح حماسه و ايثار ِيعنى: عزادارى براى اهل بيت: موجب احياى ياد و نام آنها و در كنار آن فرهنگ و مكتب و هدف اونهاست
**********************************************
حقیقت اینه که ما اگر نگاهی به سیره و زندگی بزرگانمون داشته باشیم به اهمیت ِ این مساله بیشتر پبش میبریم
چرا که با چشم های ِ خودمون خواهیم دید که حتی عالمان و بزرگان ِ ما هم به کسوت ِ غلامی ِ حضرت
اباعبد ا... افتخار میکردن
اولیای خدا مثل حضرت امام خمینی رحمه ا... علیه که ، ریاست همه ی دنیا رُ با پست نوکری اسلام و مکتب اهل بیت و مدال عشق و ارادت به امام حسین (ع) عوض نمی کردند. اهمیت و ارزش و اصالت این، برای اونها بیشتر از همه مَناصب و موقعیت های دنیائی بود********************************************
شروع عزاداری ِ برای ِ امام حسین ع از اولین روز ِ محرم ِ که این اغاز سندی ِ موثق داره که امامن معصوم ِ ما هم از روز ِ اول ِ محرم سوگوار آقا حضرت سید الشهدا بودند که امام رئوف امام رضا ع میفرمایند
وقتي ماه محرم فرا مي رسيد در پدرم امام کاظم عليه السلام آثار شادي ديده نمي شد و همواره غمگين بودند ، روز دهم ، روز مصيبت و اندوه و گريه او بود و مي فرمود : در اين روز بود که حسين عليه السلام را به شهادت رساندند
***************************************
نوکری امام حسین (ع) و عبودیت خدا از هم جدا نیست. امام حسین (ع) ابا عبداللّه است؛ پدر عُبّاد خداست. مکتب امام حسین (ع) مکتب عبودیت و بندگی است، لذا اولیای خدا، سِمت بندگی خدا را به عنوان بالاترین افتخار و موقعیت، هیچگاه از دست نمی دهند و هر چقدر هم مقام آنها بالا رود، به امور عبادی آنها خدشه ای وارد نمی شود؛ راه بندگی خدا را هم از راه اهل بیت (ع) به دست می آورند، با عشق حسین (ع) و سوز و اشک بر امام حسین (ع)، به مراتب عبودیت دست پیدا می کنند. لذا می بینیم که اگرچه بالاترین پست ظاهری را دارند، ولی نماز جماعت و عبادت ومجالس حسینی را در اولویت قرار می دهند، برایشان این مسائل، اهمیت بالاتر از همه ی دیگر امور است
.ان شاء الله همه ما اینگونه باشیم
.********************************************
عشق ِ به امام حسین ع ... از تکیه های ِ مُحرم و پرچم های ِ سیاه ِ عزای ِ حسین .. از بچگی و حتی قبل از هر الفبایی به دل ِ ما میشینه
از همون روزهایی که با پدر و مادر .. شبهای ِ محرم ... راهی ِ هیات میشدیم .. راهی ِ مجلسی که در اون برای ِ اولین بار اسم ِ آقایی به نام حسین رُ شنیدیم و دیدیم که با بردنه اسمش چه بغض هایی شکسته و چه ناله هایی بلند میشه
قصه ما و عشق ِ امام حسین از تعزیه روزهای ِ بچگی ِ
از نذریها و سینه زنی و زنجیر زنی
از یه دنیا خاطره که با دلامون گره خورده
عشق ِ ما به امام حسین ع ..... عشق به دوست داشتنهای ِ ماست
عشق ِ به حسین ع .. سرآمد و جمع ِ همه عاشقیهای ِ ماست
****************************************
از ازل تا ابد، قصه آدمها
فصل هایی ناگریزند که آغاز میشوند و به آخر میرسند
فصل هایی که گاهی گذرایند و گاهی عمیق
فصل هایی که گاهی از کنار ِ آنها میتوان به آسانی گذشت و گاه هرچه میکنی گذر آسان نیست و حتی وقتی که میروی دلت جا میماند
از میان ِ فصل ِ زندگی ِ همه آدمها
قصه کربلا
و فصل ِ زندگی ِ حسین
حقیقتی ست که نمیتوان از آن گذشت
و جز دلسپردنی که به سرسپردگی میرسد هیچ چاره ای نمیماند
چرا که فصل ِ زندگی ِ حسین
فصلی عاشقانه است
فصلی
که به وصال ِ خدا میرسد
این فصل را با من بخوان باقی فِسا نه اس
این فصل را بسیار خواندم ، عاشقا نه اس
***********************************
آغازین کلام از فصل ِ زندگی ِ حسین، فاطمه است و علی
مادری که برترین بانویِ آسمان و زمین است
و پدری که عالَم هنوزِ، مبهوت ِ در وسعت ِ وجود ِ اوست
حسین فرزند ِ بهترین های ِ عالم است
و در حُسن و خوبی ، عجیب به پدر و مادر شبیه است
او آنقدر شبیه ِ علی و فاطمه است
که دوستدارانش را نگران میکند
نگران ِ آن که نکند عالمیان ، عرصه را برای ِ او، همان گونه که بر پدر و مادرش سخت کردند،
طاقت فرسا کنند.....
نگرانی را چه سود که نگرانیها زودتر اتفاق می افتند
و موعد ِ کربلا به چشم بر هم زدنی میرسد
میرسد
و
عالمیان با حسین و هر که برای ِ او عزیز است
چنان میکنند که بزرگترین مصیبت ِ عالم نگاشته میشود
مصیبتی که فوق ِ طاقت است و تنها با دل سپردنه به خدا میتوان بار ِ سنگین ِ آن را بر شانه ها تاب آورد
مصایبی که حسین را به زمزمه مُدام ِ
"الهی رضاًً به رضائِک"
می بَرَد
که تاب ِ این مصائب
بی یاری ِ خدا ممکن نیست
***********************************