رادیو بدون شایعه

گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند

*******************************************************

به افق آفتاب

******************************************************

به نام ِ خدایی که به انسان دو موهبت ِ بزرگ اعطا کرد

عقل و احساس

و

سلام

******************************************************

با بهترین امیدها و آرزوها و در بهترین اوقات از روز با شما هستیم

**********************************************************

با شما هستیم تا مقدمات ِ حضور ِ در آستان ِ خدایی بزرگ و صحبت ِ با او رُ مهیا کنیم

*********************************************************

کلامی به ترنم ِ آوای ِ خوش ِ نماز که جز نور و ارامش و خوبی نیست

*****************************************************

کلامی از جنس ِ یاد و نام ِ خدا که جان و دل  ما رُ مصفا خواهد کرد

***************************************************************

امروز هم به قرار ِ همراهی با هم از کلامی صحبت میکنیم که معرفت ِ ما رُ به خدای ِ مهربان بیشتر و عمیق تر کنه

از احساس ... دل ... و عشق که نعمتی بزرگ از جانب ِ خدا به ماست

نعمتی که مثل ِ همه هدایای ِ خدای ِ بزرگ اگر در مسیر ِ خودش قرار بگیره

طی ِ راه ِ بندگی رُ برای ِ ما آسان تر و مقصد رُ نزدیک تر خواهد کرد

*************************************************************

احساس از اون دست حقایقی که به تعداد ِ آدمها براش تعریف وجود داره

و هر کسی درک ِ خودش رُ از این واژه پر معنا

بهترین و درست ترین درک میدونه

*******************************************************

احساس حقیقتی شخصی و درونی و شاید همین مساله سببی باشه برای ِ این که خیلی از ما از نظر و تجربه دیگران غافل بشیم و خدایی نکرده این موهبت ِ پاک ِ الهی زمینه ساز ِ  

سرگردانی و سقوط ِ ما بشه

******************************************************

احساس به مثابه دریای ِ خروشانی ِ که اگر در برابر ِ موجهای ِ پریشانش مهار و حفاظی نباشه

نه تنها زیبایی نخواهد داشت که ویرانگر هم خواهد بود

*******************************************************

شاید برای ِ همین باشه که بزرگانم و انسانهای ِ فرهیخته و حتی اونهایی که به تعریفی درست از زندگی رسیدن همیشه برای ِ احساسشون حفاظی دارن

حفاظی از جنس ِ عقل و منطق که اجازه وسعت گرفتنی بی مهابا رُ به اون نمیده

احساسی که در پناه ِ عقل

جز سازندگی و منفعت و ارامش نیست

********************************************************

به نظر ِ شما بهترین راهی که میشه احساس رُ در کنترل داشت چیه و اصلا چرا باید برای ِ احساس حفاظ و مهاری داشت ؟؟؟

شماره تماس:

شماره پیامک:

****************************************************

متاسفانه سوءتفاهمی که در این مورد وجود داره اینه که بعضیا از روی ِ دید ِ نا مناسب و آگاهی ِ ناکافی

فرقی بین ِ احساس و محبت قائل نیستن

اونها در رتصوری نادرست این طور برداشت میکنن که محبا باید بی هیچ حد و حدودی به دیگران اعطا بشه

و اگر کسی خلاف ِ این رفتار کرد از جرگه مهر و مهربانی بیرونه

اما

اما ساده ترین پاسخ به این عزیزان اینه که هیچ غنچه و نهالی با دادنه آب ِ بیش از حد و

نور ِ بیش از نیاز ، بهتر رشد نخواهد کرد که اتفاقا این نور ِ و آب زیاد مقدمه نابودی و از بین رفتنه اون غنچه و نهال خواهد بود

پس برای ِ احساس هم مثل ِ هر چیز ِ دیگه ای توی ِ این دنیا حد و اندازه ای وجود دارهو اگر ذره ای از این حدود خارج بشیم

ضرر و خسران حاصل ِ ماست

**************************************************************

یکی از شایع ترین احساس های ِ فاقد ِ کنترل

احساس ِ بعضی از مادرها به فرزندانشونه

احساسی که معمولا به اسم ِ محبت ِ مادری به اونها  داده میشه ، و اتفاقا مادرهایی از این دست تصور میکنن که با این احساس ِ بی حساب ، وظیفه مادری ِ خودشون رُ بهتر و کامل تر انجام میدن

غافل از این که حاصل ِ این عشق و محبت و احساس ِ بی اندازه

فرزندانی وابسته ، ضعیف ، فاقد ِ اعتماد ِ به نفس و نا موفق خواهد بود

پس اگر دنبال ِ محبت ِ واقعی هستیم باید بپذیریم که احساسهای ِ در حصار ِ عقل ، اثر و نتیجه بهتری در فرزندان ِ ما خواهد داشت و موجب ِ دلزدگی هم نخواهد شد

***************************************************************

موردِ شایع ِ دیگه ء این احساس های ِ بی مهار

بین ِ نوجوونها و جوونهای ِ ماست که البته با وجود ِ این که بخشی از این مساله طبیعی و فراخور ِ سن ِ اونهاست اما

نباید چندان هم به افراط کشیده بشه

و اگر نوجوانها و جوونها در خانواده هایی مناسب و ارام و با

 تربیتی  ساختار یافته بزرگ شده باشن

خودشون بعد از مدتی متوجه ِ این افراط و تفریط خواهند شد و به تنهایی و یا به کمک ِ دیگران از مشکلاتِ  احتمالی پیشگیری خواهند کرد

اما با کمال ِ تاسف امروزه عدم ِ کنترل ِ بر احساسات یکی از ریشه های ِ مهم ِ گرفتاریهای ِ فردی و خانوادگی ِ ماست

گرفتاریهایی که نه فقط به جوونها و نوجوونها و مادرها که حتی به همسران و پدرها و بزرگترهای ِ ما هم کشیده شده

احساساتی نه فقط از جنس ِ محبت که گاهی ما بر عصبانیت، غم ، خشم و بسیاری از حس های ِ درونی مون کنترلی نداریم

عدم ِ کنترلی که معمولا فاجعه ساز میشه

*********************************************************

بسیاری از طلاقها

بسیاری از مشاجرات

عدم وجود ِ رابطه درست ِ بین ِ والدین و فرزندان

تعداد ِ زیادی از درگیریها

قتلها

شکستهای ِ عاطفی

و ..... همه از یک لحظه عدم ِ کنترل ِ ما به احساساتمون نشات میگیرن

یک لحظه ای که اگر در مهار ِ عق و تدبیر ِ ما بود از بسیاری از مصیبتها جلوگیری میکرد

***************************************************

برای ِ کنترل ِ احساسات به تعداد ِ آدمهای ِ روی ِ زمین راه وجود داره

اما تجربه نشون میدهخ که حفظ ِ آرامش و استفاده از عقل بهترین کنتر ل ِ

*********************************************************

البته باید بدونیم که داشتنه این کنترل اتفاقی آنی و تصادفی نیست

باید راه و رسم ِ مهار ِ احساستمونو خوب یاد بگیریم و خوبتر تمرین کنیم

چون بدونه تمرین چندان موفق نخواهیم بود

*******************************************************

اینجا از ذکر ِ یک نکته مهم غفلت نمیکنیم و اون هم این که معنای ِ کنترل ِ احساسات نادیده گرفتن و حذف اونها نیست

مفهوم پیدا کردنه شناخت ِ درست از احساسات و بهترین راه ِ بروز ِ اونهاست

چرا که احساسات ِ ما اگر در جا و زمانی مناسب و در بستری مستعد بروز پیدا کنن

پله ای برای ِ رشد و بالندگی ِ ما خواهند بود

که اگر غیر از این بود خدای ِ بزرگ نعمت ِ دلنشین ِ احساسات رُ به ما اعطا نمیکرد

**********************************************************

(مناجات)

خدایا

ای بهترین انیس و مونس من! تو طبیب دردهای نهان منی و به آنچه گرفتار آن بوده و هستم آگاهی، تو بیماری درونی ام را درمان و مرا بیش از هر زمان دیگر مرهون لطف خود کن تا از هر خطایی مصون باشم و بال پرواز ده تا در قله های علم و معرفت به خشنودیت نزدیک شوم.

خدایا! تو به من اجازه فرمودی تا تو را بخوانم، از غیر تو قطع امید کرده ام. تو به من صفای باطن عطا فرما و مرا در قرب و جوار خود جایم بده

**************************************************

ای همه هستی زتو پیدا شده

خاک ضعیف از تو توانا شده

آنچه تغیر نپذیرد توئی

وانکه نمردست و نمیرد توئی

ما همه فانی و بقا بس تراست

ملک تعالی و تقدس تراست

هر که نه گویای تو خاموش به

هر چه نه یاد تو فراموش به

پیش تو گر بی سر و پای آمدیم

هم به امید تو خدای آمدیم

جز در تو قبله نخواهیم ساخت

گر ننوازی تو که خواهد نواخت

درگذر از جرم که خواننده‌ایم

چاره ما کن که پناهنده‌ایم

****************************************************