افق- چهارشنبه 13 شهریور
گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند
****************************************
به افق آفتاب
***************************************
به نام ِ خدایی که بندگانش ، همه ، نزد ی او محترمند
و سلام
*****************************************
با آرزوی ِ روز و ساعاتی خوب برای ِ همه شما عزیزان در آستانه اوقات ملکوتی ِ اذان ظهر
با شما هستیم
*********************************************
با شما تا این دقایق مانده تا موعد ِ گفتگوی ِ با خدای ِ بزرگ رُ در بهترین حالات
و با بهترین نیات
سپری کنیم
*************************************************
با نیتی به قصد ِ قُرب ِ الهی و در حالتی از جنس ِ آرامش که ماحصل ِ درک ِ حضور ِ خدای ِ بزرگ خواهد بود
*************************************************
خدایی که صاحب ِ عزت و احترام ِ و بندگانش بواسطه این که بنده خدایی چون او هستند
همه
صاحب ِ عزت و احترامند
***************************************************
صاحب ی عزت و احترامی که برای ِ همه اونها
شخصیت و هویتی مستقل
و نظر و ایده ای شخصی رُ رقم میزنه
***********************************************
نظر و ایده ای منحصر به فرد که در جای ِ خودش باید برای ِ همه ما قابل ِ احترام باشه
************************************************
چرا که همه ما بواسطه انسان بودن و صاحب ِ تدبیر و اندیشه و تشخیص بودن
دارای نظر و عقایدی هستیم که شاید مخصوص به خود ِ ما باشه
عقایدی که تا وقتی از مرز تعرف شده خودشون خارج نشدن
برای ِ همه قابل ِ پذیرش و قبول هستن
*************************************************
عقایدی که شاید به تعداد ِ همه آدمها در اون تفاوت وجود داشته باشه
اما باید در گذر از سالهای ِ زندگی آموخته باشیم که
با کلام و گفتگو میشه
از تفاوتها صحبت کرد و با توجه به مصلحت ِ نهایی
به رایی ثابت رسید
***********************************************
نَقل ِ امروز ِ ما از قدرت ِ کلام و بیان ِ
از گفتگو پیرامون تفاوتهایی که هست اما باید اونها رُ محترم دونست
و در جای ِ خودش شنید و بررسی کرد
************************************************
که اگر این درس ِ ساده به همه ما آموخته بشه
گرفتاریها و مشکلات ِ زیادی به یکباره محو میشن
**********************************************
چون متاسفانه ریشه بسیاری از تلخیهای ِ زندگی فردی .. اجتماعی و خانوادگی ِ ما اینه که نمیدونیم چه جوری باید به همدیگه احترام بگذاریم و چطور باید حرفامونو به همدیگه بزنیم
********************************************
به نظر ِ شما بهترین راه ِ برای ِ شنیدنه حرفای ِ دیگران چیه؟؟؟
و چطور میتونیم درست و فارغ از حواشی
با هم صحبت کنیم؟؟؟
شماره تماس:
شماره پیامک:
************************************************
یکی از راه هایی که ما به دیگران نشون میدیم
که برای ِ ما محترم هستن اینه که حداقل به اندازه شنیدنه حرفهاشون بهشون فرصت بدیم
بهشون فرصت بدیم تا اونچه رُ که فکر میکنن درسته و قبولش دارن به زبون بیارن
و اون وقت ما
فارغ از تعصبها و تنها بر اساس ِ عقل و تدبیر
به حرفهاشون فکر کنیم
و اگر اونچه که گفتن درست بوده
بپذیریم و قبول کنیم
اما ... همه مشکل اینجاست که ما معمولا به این روال عمل نمیکنیم
اغلب به دیگران فرصتی برای ِ حرفهاشون نمیدیم
و اگر درست هم بگن
ما بخاطر ِ تعصبات و خودخواهیهامون
فقط اون چیزی رُ میپذیریم که خودمون قبولش داریم
و این یعنی حرفهایی که هیچ وقت به مقصدی که باید نمیرسن
***************************************************
احترام ِ به دیگران و شنیدنه حرفهاشون فقط مربوط به بزرگترها و کوتاه اومدنه کوچیکترها نیست
توی قانون ِ حرفها
نه سن و سال مطرح ِ و نه حتی پیری و جوونی
اینجا این حرف ِ درسته که ملاک قرار میگیره
حرفی که شاید گاهی از زبون ِ یه بچه هفت هشت ساله بیرون بیاد
و گاهی از زبون ِ یه فرد ِ کهنسال ِ هشتاد و نود ساله
ما توی ِ گفتگوهامون
غیر از سن و سال و پیری و جوونی
به خودِ حرف و اونچه که به زبون میاد هم احترام میگذاریم
************************************************
ما در ابتدایی ترین قاعده های انسانی باید بپذیریم که هر کسی برای ِ خودش صاحب ِ ایده و نظر ِ
هر کسی برای ِ خودش عقلی داره
و تجربه هایی رُ پشت ِ سر گذاشته
تجربه هایی که دوست داره توی ِ تعاملش با دیگران از اونها حرف بزنه و حتی گاهی دوست داره که دیگران حرفهاش ُ بپذیرن
هیچ کدوم از ما به هیچ دلیلی
نه تحصیلات
نه شرایط ِ خانوادگی
نه مقام
نه ثروت و نه هیچ چیز ِ دیگه نمیتونیم دیگران ُ حتی نزدیکترین اعضای ِ خانواده مونو مجبور کنیم
که حرف ِ ما رُ بپذیرن
ما فقط میتونیم یه سهمی از نظرات داشته باشیم و در نهایت
این دیگران هستن که از بین ِ اونچه گفته میشه
اون کلامی رُ که احساس میکنن از بقیه درست و بهتره انتخاب میکنن
*******************************************************
بحث احترام ِ در گفتگوها و قائل شدنه سهم برای ِ همدیگه
چیزی که که یکدفعه و آنی یاد گرفته بشه
این رفتار یه درس ِ تدریجی ِ
یه درس که ما از اولین سالهای ِ زندگی توی ِ خونه
بعد توی ِ مدرسه
و بعد از اون در جامعه یاد میگیریم
اما مثل ِ هر درس ِ مهم ِ دیگه ای جایگاه ِ اولش خانواده اس
خانواده ای که اگر اساس ِ این رفتار رُ برای ِ ما محکم کرده باشه
کمک ِ بزرگی در شکل گیری ِ این روحیه احترام ِ به دیگران
در ما خواهد داشت
*******************************************************
همه ما بواسطه این که بنده خدا هستیم
و برای ِ خدا عزیزیم
باید برای ِ دیگران هم محترم و صاحب ِ عزت باشیم
*********************************************************
(مناجات)
الهی
بر پيامبر و دودمان پاكش درود فرست، و آنگاه كه تو را ميخوانم و صدايت ميزنم، صدا و دعايم را بشنو و اجابت كن،و آنگاه كه با تو نجوا ميكنم، بر من عنايت كن
الهی
آنچه را در دل من ميگذرد ميداني، از نياز من آگاهي، ضمير و درونم را ميشناسي و فرجام و سرانجام زندگي و مرگم از تو پنهان نيست. آنچه را كه ميخواهم بر زبان آورم و از خواستهام سخن بگويم و به حسن عاقبتم اميد بندم، همه را ميداني
در آنچه تا پايان عمرم و از نهان و آشكارم خواهد بود، قلم تقديرت نافذ و جاري است و افزوني و كاهشم و سود و زيانم، تنها به دست توست
***************************************************
خوشا آندل که ماوای تو باشد
بلند آن سر که در پای تو باشد
فروناید بملک هر دو عالم
هر آنسر را که سودای تو باشد
سرا پای دلم شیدای آنست
که شیدای سرا پای تو باشد
غبار دل بآب دیده شویم
کنم پاکیزه تا جای تو باشد
خوش آن شوریدهٔ شیدای بیدل
که مدهوش تماشای تو باشد
دلم با غیر تو کی گیرد آرام
مگر مستی که شیدای تو باشد
نمیخواهد دلم گل گشت صحرا
مگر گل گشت که شیدای تو باشد
*****************************