افق- سه شنبه
Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
FA
گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند
********************************************
به افق آفتاب
*********************************************
به نام ی خدایی که از همه بالاتر است و برتر
سلام
**********************************************
در اوقاتی نزدیک به لحظات ملکوتی ِ اذران ظهر با شما مهیای ِ حضور ِ در آستان ِ کبریایی ِ حضرت دوست میشویم
*********************************************
حضوری سراسر آرامش و رحمت که کیمیای ِ اوقات ِ زندگی ماست
***********************************************
در امتداد ِ سلسله مباحث ِ این هفته امروز هم از دوست داشتنیها و تمایلات ِ انسانی صحبت میکنیم
از میل و شوقی که در وجود ِ همه ما هست و اگر در مسیر ِ درست و تعادل قرار بگیره ما رُ در طی کردنه مدارج ِ عالی ِ انسانی کمک خواهد کرد
************************************************
امروز با هم حب ِ مقام صحبت میکنیم
دوشت داشتن ِ جایگاه و رتبه اجتماعی که میتونه هم مقدمه سعادت و هم زمینه ناکامی ِ ما رُ فراهم کنه
***************************************************
همه ما در اعماق ِ دلمون دوست داریم که در هر لحظه از زندگی در جایگاهی بالاتر از اونچه که هست قرار بگیریم
جایگاهی که منزلت ما رُ در نظر ِ دیگران بالاتر ببره اما
**************************************************
اما در این ترفیع ِ جایگاه نکاتی هست که باید مدنظر قرار بگیره
*************************************************
اول این که این بالا رفتن باید بر اساس ِ معیارهایی ماندگار باشه
و براحتی دچار ِ تزلزل نشه
**********************************************
دوم این که این مقام ها نباید زمینه غرور و تکبر در ما بشه که اگر به این سمت و سوبریم
جز خسران نتیجه ای نداریم
****************************************************
در فرای ِ نگاه ِ همه ما در خصوص ِ مقانم و جایگاه باید این حقیقت ِ مهم مدنظر باشه که انسان هر چقدر هم که بالاتر بره
بازهم در برابر ِ خدای ِ بزرگ هیچ نیست
پس جایی برای ِ غرور نداره
*****************************************************
به نظر ِ شما چطور میشه از غرور ِ ناشی از مقام رها شد
و به تکاملی درست و به جا رسید ؟؟
شماره تماس:
شماره پیامک:
*********************************************************
برای ِ هر کدوم از ما جایگاه و مقامی در این دنیا وجود داره
مقامی که اگر تواناییهای ِ خودمون رُ خوب بشناسیم و از مهارتهامون به درستی استفاده کنیم
در زمانی مقدر به اون خواهیم رسید
اما باید مراقب بود
چون همیشه راه هایی فرعی و مجازی هم هست
راه هایی که ما رُ فریب میده
راه هایی که به ظاهر ما رُ زودتر به هدفمون میرسونن
اما این زود رسیدن
جز شکست نیست
*********************************************************
حب ِ مقام در صورتی خوبه
که زمینه خدمت ِ ما رُ به دیگران بیشتر کنه
و زمینه ای بشه برای ِ این که ما برای ِ بهتر شدن و پیشرفت ِ بیشتر تلاشی مضاعف کنیم
و گرنه اگر ما رُ به اونچه که هستیم مغرور کنه و از جلو رفتنمون ممانعت کنه
جز تباهی نیست
*******************************************************************
مقام یک فرصت ِ
فرصتی که خدا به بنده هاش میده تا از نعمتی که به اونها داده در راه ِ او و در راه ِ خیر رساندنه به بنده هاش استفاده کنه
فرصتی که اگر از اونها به خوبی استفاده کنه
هم برای ِ خودش و هم بر ای ِ دیگران مفید ِ فایده بوده
و خیر ِ خدا رُ به زندگیش روان میکنه
****************************************************************
مقام یک آزمایش ِ الهی ِ
یک آزمایش که باید با توکل ِ به خدا و مراقبت در برابر ِ وسوسه های ِ شیطان
به سلامت از موانعش گذشت و به مقصد سلامت رسید
مقام یک نعمت ِ در صورتی که مراقبت و در نظر گرفتنه خدا باهاش باشه
*********************************************************
مقام ِ مفید ِ مقامی ِ که هیچ آفتی از غرور و منیت نداشته باشه
****************************************************
(مناجات)
این بنده چه داند که چه میباید جُست داننده تویی هر آنچه دانی آن ده
الهی! فرمودی که در دنیا ـ بدان چشم که در توانگران مینگرند ـ به درویشان و مسکینان نگرند.
الهی تو کریمی و واولیتری، که در آخرت بدان چشم که در مطیعان نگری، در عاصیان نگری.
الهی! آفریدی رایگان، و روزی دادی رایگان؛ بیامرز رایگان، که تو خدایی نه بازرگان.
من بنده عاصیم رضای تو کجاست تاریک دلم نور و ضیای تو کجاست
الهی! «دعا» به درگاه تو لجاج است، چون دانی که بنده به چه محتاج است.
ای خالق ذوالجلال نومید مکن آن را که به درگهت نیازی دارد
****************************************************
پـــــريشانحالــــــى و درماندگىّ ما نمــىدانى خطا كارى ما را فاش بى پروا نمىدانى
به مستى، كـــاروان عاشقان رفتند از اين منزل برون رفتند از "لا "جانب "الّا"، نمىدانى
تهـــىدستى و ظالــــم پيشگــىّ ما نمىبينى سبكبارى عاشق پيشه والا، نمىدانى
بــــــرون رفتند از خــــود تــــا كه دريابند دلبر را تو در كنج قفس منزلگه عنقا نمىدانى
زجــا برخيز و بشكن اين قفس، بگشاى غلها را تو منزلگـــــاه آدم را ورأ "لا" نمــــىدانى
نبــــردى حاصلــى از عمر، جز دعواى بىحاصل تو گويى آدميّت را جز اين دعوا نمىدانى
**************************************************
