رادیو بدون شایعه

**********************************************

به افق آفتاب

*********************************************

به نام ِ خدایی که بی منت میبخشد

و سلام

*********************************************

با آرزوی ِ کسب ِ بهره و فیضی بیکران از روزهای ِ ماه ِ مبارک رمضان در اوقات ملکوتی ِ اذان ظهر همراه ِ شما خوبان هستیم

********************************************

در اوقاتی آسمانی که بهترین فرصت برای ِ اندیشهء در کارهاست

کارهایی ازشمند  که گاهی با نیت و رفتاری نادرست همه بها و قیمت ِ خودشون رُ از دست میدن

**********************************************

حتما مصداق ِ این سبک ، امور ، برای ِ همه شما واضح و روشنه مثل ِ اون وقتی که ما با کمی بداخلاقی و عصبانیت ِ روز ِ خوبی رُ که با  اطرافیانمون  داشتیم رُ خراب میکنیم

*************************************************

یا مثل ِ اون وقتی که ما با یک  کلام ِ  ناشایست

احترامی رُ که یک عمر به بزرگترمون گذاشتیم رُ خدشه دار میکنیم

**************************************************

یا مثل ِ اون وقتی که با تفاخر و غرور ، لحظه های ِ خوب ِ با هم بودن و در کنار ِ هم بودن رُ خراب میکنیم

****************************************************

و یا مثل ِ اون وقتی که با منت گذاشتنه بر سر ِ دیگران

اجر ِ محبت، کار ِ خیر و بخشش و سخاوتی رُ که در حق ِ دیگران انجام دادیم

از  بین میبریم

*********************************************************

به نظر ِ شما چطور میشه ، بی منت به دیگران خوبی کرد و بی چشمداشت اهل ِ  سخاوت و بخشش بود ؟

شماره تماس:

شماره پیامک:

******************************************************

واقعا جای ِ حیرت و تعجب داره که چطور بعضی از ما با منت گذاشتنه بر سر ِ دیگران ،زحمتی رُ که برای ِ انجام ِ کاری متحمل شدیم تباه میکنم و از اجر ِ اون عمل ِ خیر محروم میشیم

مَثَل ِ این کار ، مثل ِ اون کشاورزی ِ که روزها روی ِ زمین ِ خودش کار میکنه

دانه میکاره

دانه هاش رُ آبیاری میکنه

از اونها مراقبت میکنه تا جوونه بزنن و به بار بشینن و

درست در لحظه برداشت ِ محصول

خودش با دست ِ خودش جرقه ای آتش به مزرعه میزنه و همه چیز رُ نابود میکنه

به نظر ِ شما کسی حاضر هست با سرمایه و ماحصل ِ زحمتش چنین کاری انجام بده؟

قطعا نه...

با این حساب جای ِ حیرت هست که چطور بعضیا موفق به انجام ِ عمل ِ خیر میشن اما با منت گذاشتن همه چیز رُ تباه میکنن

*********************************************************

خدای ِ بزرگ در آیه 264 سوره بقره میفرمایند:

اي مؤمنان تباه مکنيد صدقات خود را به منت گذاري و آزرده کردن.  

********************************************************

اونهایی که با منت گذاشتن اجر ِ سخاوت و بخشش ِ خودشون به دیگران رُ از بین میبرن از ابتدا هم به قصد و نیتی الهی اقدام به انجام ِ اون کار نکردن

اونها به دنبال ِ این بودن که با استفاده از نام ِ خدا و ادعای ِ عملی خیر ، در نظر ِ دیگران انسانهایی با ایمان  به نظر بیان

و بیشتر در جستجوی ِ ارضای ِ تمایلات ِ خودخواهانه خودشون بودن

تمایلاتی نفسانی که به هیچ وجه با اونچه که مورد ِ رضای ِ خداست سنخیتی نداره و قطعا پاداش و ثوابی هم نخواهد داشت

*******************************************************

امیر مومنان حضرت علی ع در خصوص منت گذاشتنه در کارها میفرمایند:

گناه صدقه دادن منت گذار بر پاداش او می چربد

 **

هیچ بدی زشت تر از منت گذاردن نیست

**

کمال و تمامیت نیکوکاری به این است که در آن منت نباشد

**

کسی که نعمتها و احسانهای خود را بشمارد، بزرگواری و کرم خود را نابود کرده است

*******************************************************

اونهایی که باورشون به خدا ، باوری حقیقی ِ میدونن که در این دنیا هیچ چیزی از خودشون ندارن

و هر چی که هست همه از خداست و اگر به لطف ِ خدا شرایطی برای ِ بخشش و سخاوت پیدا میکنن باید بدونن که نه از داشته های ِ خودشون که از اونچه که خدا به اونها اعطا کرده میبخشن

پس جایی برای ِ منت نیست

*****************************************************

همچنین باید به این مساله هم فکر کرد که ما اگر به دیگران سخاوتی میکنیم

طالب ِ این هستیم که اونها رُ شاد کنیم و باعث ِ عزت ِ نفس ِ در اونها بشیم و شاید برای ِ همین هم هست که در دین ِ ما توصیه شده که بخششها ، پنهانی و در خفا اتفاق بیفته

با این اوصاف وقتی قرار باشه که با منت گذاشتن دیگران از ما دلگیر بشن

بهتره که اصلا بخشش و سخاوتی هم نباشه

*****************************************************

خدا به همه کمک کنه که با ایمان و باوری درست و فقط برای ِ رضای ِ او نه رضایت ِ خودمون، به دیگران خوبی کنیم

و اهل ِ خیر باشیم

*****************************************************

(مناجات)

الهی دلی ده که در حرص و آز بر ما باز نشود و قناعتی ده که چشم امید ما جز بروی تو باز نشود.

الهی دستم گیر که دست آویز ندارم و عذرم بپذیر که پای گریز ندارم.

الهی تحقیقی ده که از دنیا بیزار شویم و توفیقی ده که در دین استوار شویم

الهی!خواندی تاخیر کردم.فرمودی،تقصیر کردم.عمر خود بر باد کردم و بر تن خود بیداد کردم.اگر گوییم ثنای تو گوییم.اگر جوییم رضای تو جوییم.

الهی!گفتی کریمم،امید بدان تمام است.تا کرم تو در میان است،نا امیدی حرام است

**********************************************************

در حلقــــــه درويش، نــــــــديديـــــم صفـــــايى       در صــــومعــــــــــــــه، از او نشنيديم ندايــــى

در مــــــدرسه، از دوست نخـــــــــوانديم كتابى        در مــــــــاذنه، از يار نديديــــــم صدايـــــــــى

در جمـــــع كتب، هيچ حجـــــــابى نـــــــدريديم        در درس صحف، راه نبـــــرديــــــم به جــــايــى

در بتكـــــده، عمــــــــرى به بطـــالت گــذرانديم        در جمع حـــــريفــــــان نــــه دوايـى و نه دائى

در جـــــرگه عشــــــــّاق روم، بلكـــــــــه بيــابم        از گلشن دلــــــدار نسيمـــــى، رد پــــــــايـــى

اين ما و منى جمله ز عقل است و عقال است          در خلوت مستان، نه منى هست و نه مايى