رادیو بدون شایعه

(برنامه فصل نو- دوشنبه)

به نام ِ خدا و سلام
**********************************************
دقایق ِ کوتاه ِ این برنامه تقدیم میشه به همه اونهایی که امروز فقط  یه نشونه ان
یه نشونه از عشق به سرزمینی که برای ِ شرافتش
و برای ِ لبخند ِ شوق ِ مردمش میشه از جان هم گذشت
********************************************
تقدیم به همه پدر و مادرها
همسران و فرزندان ِ اونهایی که برای ِ جمع ِ گرم ِ خانواده های ِ امروز ، جاشون تا همیشه در جمع ِ گرم ِ خانواده های ِ خودشون خالیه
************************************************
تقدیم به اونهایی که برای ِ روزهای ِ خوب ِ وطن
از روزهای ِ زندیگه خودشون گذشتن
*************************************************
کسایی که شاید حرفهای ِ زیادی ازشون گفته و شنیده شده باشه اما  .. ما ... هنوز هم در نقطه آغازیم
***************************************************
به رسم ِ ارادت و قدرانی .... دقایق ِ امروز تقدیم به  شاهدان ِ همیشه وطن
قهرمانانی که زنده یادُ و زنده نامند
***************************************************
بعضی وقتها ، بعضی حرفها اونقدر گفته میشه و یا اونقدر سهل و ساده گفته میشه که از فرط ِ تکرار معنای ِ خودش ُ از دست میده و یا حداقل اون مفهومی رُ که باید داشته باشه نداره

به حَسب ِ گذر از سالهای ِ دفاع مقدس، و به حَسب ِ جنگی که برای ِ ما جزیی از زندگی شده بود ، هیچ کدوم از ما حتی بچه های ِ کوچیک ِ امروز با  واژه شهید و شهادت غریبه نیستن
همه ما میدونیم که چیزی روی ِ شونه هامون سنگینی میکنه
چیزی که گاهی رنگی از عذاب وجدان و حتی شرمندگی به خودش میگیره
احساسی که با دیدنه یک جانباز ِ وطن
یک آزاده و یک خانواده شهید ، بیشتر هم میشه
اما
اما حقیقتا مُسبب ِ این احساس کیه؟؟
ما باید چی کار میکردیم که نکردیم و حالا از وظیفه ای که درست انجامش ندادیم شرمنده ایم
شاید ..... شاید کسی مقصر نباشه
شاید ... اونهایی که بزرگترن و پیشکسوت ، باید قدم پیش میگذاشتن و به ما که جووونتر بودیم یاد میدادن که بعد از تمام شدنه جنگ، چطور باید به استقبال ِ قهرمانان ِ وطن میرفتیم و چطور دست ِ اونها رُ به نشان ِ قدردانی میفشردیم
دست ِ کسایی رُ که بعضیهاشون دیگه نبودن
بعضی  در اسارت بودن و بعضی .......

شاید اگه کسی یادمون میداد حالا برای ِ قدردانی این همه خجالت زده نبودیم و همه چیز در چند کلمه تموم نمیشد
****************************************************
این خیلی خوبه که ما گاهی به بهانه مناسبتهای ِ تاریخی و ملی ، اسم ِ مردان ِ روزهای ِ جنگ رُ به یاد میاریم و به همون یاد بسنده میکنیم
این خیلی خوبه که اونها هم در کمال ِ تواضع ، به همین یاد ِ ساده اکتفا میکنن
اما
اما حقیقتا برای ِ قدردانی از کسی که روزگاری مرگ براش بزرگترین شوخی ِ زندگی بوده
برای ِ کسی که بخاطر ِ دیگران چشمهاش ُ به روی ِ خودش بسته
این کافیه؟؟
حرف ِ ما ، تامین ِ معاش و تسهیلات و امکانات ِ نیست
حرف ِ ما اینه که گاهی بهترین قدردانی ، نشستن پای ِ حرف ِ دل و ناگفته هایی که اونها دوست دارن با کسی در میون بگذارن
ناگفته هایی از جنس ِ وصیت و یا دردو دل ِ اونهایی که موندن
حرفهایی ساده که گره های ِ زیادی از زندگیهای ِ امروز ِ ما رُ باز میکنه و برای ِ خیلی از قُفلهای ِ بازنشدنیمون ، شاه کلید ِ

تا حالا دقت کردین که چرا اونایی که از عمق ِ دل و صادقانه و پاک ، اهل ِ رفاقت  ِ با شهدا هستن، حالشون خوبه و زندگی با همه فراز و فرودش براشون به روالی آروم میگذره؟؟؟
********************************************************
گاهی قدردانی از کسی که در راه ِ هدفش از جانش گذشته ، ادامه دادنه راه ِ اونه
راهی که  دُرُستیش اثبات شده و توش مقصدهای ِ عالی تری هم هست
مقصدهایی که میشه به اون رسید
و عزت و افتخار آفرید
راه هایی که شاید گذر از اونها طاقت فرسا و حتی ناممکن به نظر برسه
اما
اما با به یاد  آوردنه اونهایی که برای ِ گذر از این راه از جان هم گذشتند
میشه از سختیهای ِ راه گذشت و به سرمنزل رسید
**************************************************************
ما اگر قهرمانان ِ طمنمون رُ دوست داریم
اگر باور داریم که اونها کاری خدایی کردن
اگر ایمان داریم که مردانه و با همه وجود ایستادن
کمترین کار و کوچکترین قدردانی ، تلاشمون برای ِ فراموش نشدنه نام ِ اونهاست
نامی که با تکرارش میشه یادشون رُ هم زنده کرد
و با این یاد میشه کم کم به جایی رسید که مثل ِ اونها شد و مثل ِ اونها زندگی کرد
**************************************************************
کار ِ سخت و پیچیده ای نیست
همین که  قدمهامون در مسیر ِ لبخند ِ خدا باشه
همین که دستهامون گره های ِ دیگران ُ باز کنه
همین که روز و شبمون برای ِ عزت ایران و سربلندیش صرف بشه
و همین که برای ِ خوب تر بودن زندگی کنیم
یعنی قدردان بودیم
قدردانه اونهایی که سالها قبل برای ِ تحقق ِ همین آرزوهای ِ کوچیک و بزرگ از جان گذشتند
************************************************************
ما  برای ِ همه روزهایی که زندگی میکنیم
برای ِ همه خوشبختیهایی که شادِ مون میکنه
و برای ِ آینده ای که به اون امیدواریم
به شهدا دِینی فراموش ناشدنی داریم
و به رسم ِ انصاف باید قدردان باشیم
***************************************************
حرفهامون بسیار ِ اما
باقی با شما
و خداحافظ
*********************************************************