به افق آفتاب کمک کردنه به دیگران
گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند
****************************************
به افق آفتاب
*****************************************
به نام ِ خدایی که بهترین یاریگر است و کمک کنندگان ِ به بندگانش را دوست دارد
سلام
***************************************
به قراری همیشگی در موعد ِ اذانگاهی ِ ظهر
و به قصد ِ قرب ِ به خدای ِ بی همتا همراه ِ شما خوبان هستیم
**************************************
همراه با شما تا امروز هم به زمزمه کلامی خیر
قدمی به رضای ِ خدای ِ بزرگ نزدیک تر بشیم
********************************************
به روال ِ این چند روز
سرفصل ِ کلام ِ امروز ِ ما شادی و نشاط ِ
شادی و نشاطی که به اسبابی مختلف و راههایی گوناگون فراهم میشه
********************************************
یکی از سرچشمه های ِ شادی
کمک کردنه به دیگران و باز کردنه گره از زندگیهای ِ اونهاست
*******************************************
خیلی اوقات دلیل ِ بسیاری از غصه ها و اندوه های ِ ما مشکلاتی ِ که خودمون قادر به حلش نیستیم اما هستند کسانی که بتونن
به ما کمک کنن و به دست ِ اونها رفع ِ گرفتاری بشه
******************************************
قطعا حال ِ هر انسان ِ دردمندی که دردش دوا بشه
حال ِ خوبیه
و قطعا گره گشایی از کار ِ دیگران احساس ِ خوبی به ما میده
****************************************
کمک کردن از اون دست مقولاتی ِ که هم فرد کمک کننده و هم کسی که بهش کمکی میشه شاد و خوشحال هستن
******************************************
به نظر ِ شما چه کسایی دور و بر ِ ما هستن که ما با کمک کردنه به اونها میتونیم خوشحالشون کنیم؟؟
شماره تماس
شماره پیامک
*********************************************
اول ِ از همه ما باید به خودمون کمک کنیم
کمک کنیم که انسان ِ خوبی باشیم
چون تا انسان ِ خوبی نباشیم نمیتونیم درد ِ دیگران ُ بفهمیم و برای ِ رفع ِ اون درد کمکی بکنیم
و از طرف ِ دیگه باید کاری
پیشه ای و مهارتی داشته باشیم
توانایی و قدرتی که با اون بتونیم به دیگران کمک کنیم
ما اول باید به خودمون کمک کنیم به خودمون تا فرد ِ موثری باشیم
و با درک ِ درد ِ دیگران با دلسوزی و محبت با اونها رفتار کنیم
مطمئن باشید آرامشی که بعد از کمک ِ به دیگران به دل ِ ما میشینه
آرامش ِ بی مانندی ِ
**********************************************
ما با کمک کردنه به دیگران احساس ِ مفید بودن میکنیم
احساس ِ عزت و اعتماد
احساسی که خیلی از بدبینیها
و کسالتهای ِ وجود ِ ما رُ از ما درو میکنه
و به ما شوق ِ دوباره ای میده برای بهار شدن و بهتر زندگی کردن
ما با کمک کردنه به دیگران در حقیقت به خودمون کمک میکنیم
**********************************************
قصه کمک کردنه ما به دیگران
صرفا قصه کمکهای ِ مادی نیست
گاهی شنیدنه درد و دلهای ِ کسی
زدنی لبخندی ساده به آدمی ناامید
و گرفتنه دست ِ کسی برای ِ بلند شدن
بزرگترین کمک ِ ممکنه
کمکی که زندگیه اونها رُ از این رو به اون رو میکنه
*************************************************
کمک کردن از اون دست رفتارهایی ِ که به تعداد ِ آدمها شکل و تفاوت داره
هر کدوم از ما به حد ِ توانمون و به شکلی که میتونیم باید دستگیر ِ دیگران باشیم
برای ِ کمک کردن به جای ِ راه های ِ مشابه باید دنبال ِ مسیرهای ِ جدید بود
چون هر کسی به یه شکلی میتونه کمک حال ِ دیگران باشه
*********************************************
توی ِ جامعه ای که مردمش به هم کمک میکنن هیچ کس احساس ِ تنهایی نمیکنه
هیچ کس نگران نیست
هیچ کس غمگین و غصه دار نیست
چون همه میدونن که اگر دستی برای ِ کمک دراز کنن
دستهای ِ زیادی با اونها همراه میشه
دستهایی که شاید حتی منتظر ِ درخواستی برای ِ کمک هم نباشن
این جامعه
همیشه در آرامشی حقیقی خواهد بود و مردمش در دل احساس ِ نشاطی واقعی خواهند کرد
*********************************************
(مناجات)
خدایا
تویی آن بخشنده مهربان
و تویی که بال ِ فضل بر کائنات گشوده ای
و
سایه لطف بر بندگان گسترده ای
تویی که خستگی را بر تن دوندگان به سوی خویش نمی گذاری
ومأیوس وخسته بازشان نمی گردانی
واز قله آرزویت به زیرشان نمی افکنی
وشکوفه امید به خود را با رگبار بی مهری ناکام نمی کنی
خدای من
بال پرنده امید را
با تیر یأس مشکن
ودر کوچه اشتیاق ، مرا به بن بست نومیدی مکشان
************************************
عشقت انـــــــــدر دلِ ويرانه ما منزل كرد آشنا آمــــد و بيگانـــــــــه مرا زين دل كرد
لبِ چـــــون غنچه گل، بازكن و فاش بگو سرّ آن نقطه كه كـار من و دل مشكل كرد
يــــاد روى تو، غم هر دو جهان از دل برد صبح امّيـــــد، همه ظلمت شب باطل كرد
جان من، گر تو مرا حاصلى از عمر عزيز؟ ثمر عمر جـز اين نيست كه دل حاصل كرد
آشنا گــر تويى، از جور رقيبم غم نيست روى نيكـــــــوى تو هر غم ز دلم، زايل كرد
نــــرود از سر كوى تو چو "هندى" هرگز آن مسافر كه در اين وادى جان منزل كرد
