رادیو بدون شایعه

گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند

************************************

به افق آفتاب

*************************************

سلام

*************************************

در اوقات نیم روز ِ شنبه و در آستانه اذان ظهر با شما ازرادیو ایران همراه هستیم

************************************

***********************************

یاد ِ خدایی که به ما نزدیک و از گنهکارترینه بندگان هم دور نیست

**************************************

یاد ِ خدایی که حقیقتی آشنا با وجود ِ ماست

حقیقتی که با باور ِ اون روزها ی ِ روزگار به روالی آرام تر برای ِ ما خواهد گذشت

************************************

در وجود ِ همه ما احساسی انکار ناشدنی وجود داره

***********************************

احساسی که نه میشه فراموشش کرد و نه میشه ندیده گرفتش

************************************

احساسی حاکی از این که خدا با ماست

همه جا

و در همه اوقات

****************************************

در سختیها

در خوشیها

*************************************

احساسی حاکی از این که او هست

*********************************

خدایی که با بودنش احساس ِ آرامش میکنیم

و تکیه گاهی خوب برای ِ همه ماست

***********************************

واقعیتهایی هستن که وجود دارن

*************************************

حقایقی مثل ِ فطرت ِ انسانی

که در وجود ِ همه ما هست و معیار ی خوبی برای ِ تشخیص ِ خیلی چیزهاست

************************************

فطرتی که شاید گاهی وجودش فراموش بشه

اما این فراموشی همیشگی نیست و همه ادمها روزی دوباره به اصل ِ فطرت ِ خودشون برمیگردن

********************************

فطرتی که برای ِ بعضیها همیشه بیداره و برای ِ بعضی خواب

**************************************

به نظر ِ شما زندگی کردن با یک فطرت ِ بیدار چه خوبیهایی میتونه داشته باشه؟؟

شماره تماس

شماره پیامک

****************************************

به نظر برخی از بزرگان فطرت مثا ِ روزنی از نور ِ که خدا اون رُ در دل ِ بنده هاش روشن میذاره

روزنی از نور برای ِ اون اوقاتی که تاریکی وجود ِ انسان رُ در برمیگیره

و اونقدر غلبه پیدا میکنه که دیگه تاثیری از نور و روشنی باقی نمیمونه

خدای ِ بزرگ خوب میدونه که ما بدونه روشنایی راه رُ گم میکنیم

و گم کردنه این کار در تاریکی سخت تره

خدای ِ بزرگ برای ِ اون لحظه های ِ سخت در وجود ی همه ما نوری قرار داده که به کمکمون میاد و نمیذاره که ما در نهایت ِ تاریکی غرق بشیم

بعضی از ما گاهی به غفلت و گاهی از ندونستن خودمونو اسیر ِ در تاریکی میکنیم

و ذره ذره از هدایت دور میشیم

خدا دلسوز ِ ماست و حتی در عمق ی گمراهیها هم باز ، به یاری ِ ما میاد و جایی برای ِ جبران و بازگشت سر ِ راهمون باز میکنه

امیدی تازه به اسم ِ فطرت که در همه انسانها به سمت ِ خداست

فطرتی که اگر تابع و تسلیم ِ اون باشیم ما رُ به راهی که خیر و سعادت هست میرسونه

فطرت روشنای ِ راه ِ ادمهای ِ خوب

******************************************

از بزرگ و کوچیک گرفته تا زن و مرد و پیر و جوون

اما

در وجود ِ بعضیها پررنگ تره و در وجود ِ بعضی بیفروغ تر

گاهی ممکنه فطرت ِ یه کودک از یه آدم ِ هفتاد ساله روشن تر باشه

و گاهی ممکنه یه فرد ِ کم سواد فطرتش از یه استاد و یه فرد ِ متخصص بیدارتر باشه

قصه دلهایی که حواسشون به زنگار ِ گناه هست

قصه دلهایی که مقصدشون فقط خداست و رضایت ِ او نهایته آرزشونو

فطرت در وجود ِ کسانی نورانی تره که به خدا نزدیکترن

کسایی که جز به اونچه که خدا دوست داره راضی نمیشن و از اونچه که خدا دوست نداره دورن

********************************************

بیدار بودن فطرت نعمت ِ بزرگیه

غفلتی که گاهی اونقدر بزرگه که ما در لحظه متوجهش نمیشیم

و گاهی تا مرز ِ تباهی و تاریک هم پیش میریم

تباهی و خسرانی که راهی برای ِ برگشت ِ دوباره نداره

فطرت ی بیدار مثل ِ یه زنگ ی هشدار

یه زنگ ِ هشدار که با کوچکترین خطا به صدا درمیاد و با تلنگری ساده ما رُ هوشیار میکنه

هوشیار به این که باید دقیق تر بود و قدم ها رُ مطمئن تر برداشت

یه دوستی که با اولین خطا دستت رُ میگیره و نمیذاره

توی ِ اشتباهاتت غرق بشی

********************************************

نور ِ فطرت هیچ وقت در وجود ِ کسی خاموش نمیشه اما این که گاهی بعضی از ما اثری از فطرت احساس نمیکنیم

مقصر خودمون هستیم

خودمون که با غبار ِ سنگینی از گناه کاری کردیم که صدای ِ ندای ِ فطرتمون به گوش ِ دلمون نمیرسه

***********************************************

خیلی از مشکلات ی دنیای ِ امروز ما از ندیده و نشنیده گرفتنه صدای ِ فطرتهاست

چون روشنای ِ فطرت همیشه در امتداد ِ نور ِ خداست

و با فطرتهای ِ بیدار هیچ کس سر از بیراهه در نمیاره

*********************************************

خدایا!

آنچنان آلاء ونعمتهای تودر اطرافم انباشته است که مرا مجال نه تشکر که شمارش نیست وابداً اندازه فهم من به درک اینهمه نمی رسد ظاهر آن را در نمی یابد چه رسد که به عمق آن دست یابد .

خدایا!

من چگونه شکر تو را گویم وحال آنکه خود توفیق سپاسگزاری از تو ، محتاج شکر دیگر یست.

خدایا!

من با کدام زبان به سپاس بپردازم که گردش زبان به سپاس ، خود نیازمند تشکر است .

خدایا!

من چگونه نوای لک الحمد سر دهم که این نوای ارادت ، خود از بی شمار نعمتهای توست ومحتاج لک الحمدی دیگر.

خدایا!

من چگونه عطایای تو را به سجده بگذارم که این پیشانی وخاک از توست واین سرو سودا نیز از تو واینهمه درخور سجده ای دیگر برای تو .

خدایا!

بر محمد و آل او درود فرست

و ما را در این ماه

براى كرامت و ارجمندى كه به دوستانت وعده دادهاى سزاوار گردان،

گر سوز ِ عشق در دل ِ ما رخنه گر نبود

سلطان ِ عشق را به سوی ِ ما نظر نبود

جان در هوای ِ دیدن ِ دلدار داده ام

باید چه عذر خواست متاع ِ دگر نبود

آن سَر که در وصال ِ رخ ِ او به باد رفت

گر مانده بود در نظر ِ یار سَر نبود

گر بار ِ عشق به رضا میکشی چه باک

خاور به جا نبُود و یا باختر نبود

گر مرغ ِ باغ ِ قدس به وصلش رسیده بود

در جمع ِ عاشقان ِ تو بی بال و پر نبود