گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند

************************************

به افق آفتاب

***********************************

به نام ِ خدایی که اول و آخر

آغاز و پایان اوست

و

سلام

************************************

با ارزوی ِ اوقاتی سرشار از خیر و سلامت با شما هستیم در موعدی دوباره از به افق آفتاب

************************************

موعد و قراری متبرک به اوقات ِ ملکوتی ِ اذان ِ ظهر که که نزدیکترین زمان برای ِ قُرب ِ به خدای ِ حق تعالی ست

************************************

در ادامه کلام ِ این چند روز امروز هم با هم از حق و حقیقت صحبت

میکنیم

************************************

از حقیقتی آشکار و انکار ناشدنی

که اگر به درک ِ دستی از اون برسیم به سعادت نزدیکیم

***********************************

به گواه ِ حرفهای ِ این چند روز برای ِ ما واضح و روشن شد که حق و حقیقت گاهی در ظاهری علنی و گاهی در باطن ِ امور هویدا میشه

**************************************

اموری که اساس ِ زندگی دنیا و آخرت ِ

ما رُ رقم میزنه

**************************************

اساسی که اگر منطبق با معیار ِ راستین ِ حق و حقیقت باشه

مبنای ِ یک زندگیه خوب ِ دنیایی و

عاقبتی خیر برای ِ ما خواهد بود

**************************************

چون ، بعضی از ما با درکی نادرست و شاید با عدم ِ درک ِ حق در مسیری ناصواب قدم گذاشته و به جای ِ راه

به بیراهه میریم

******************************************

برای ِ درک و تشخیص ِ حق باید مدام در حال ِ تمرین بود

تمرینی بر مبنای ِ علم و دانش و آگاهی

بر مبنای ِ دلیل و

برهانهای ِ قطعی

بر مبنای ِ اصول ِ صحیح ِ اعتقادی که همه

بر اساس ِ حق و حقیقتند

****************************************

باور ِ درست ِ ما از حق

به مثابه چراغی فروزان ِ که در تاریکیها هدایتگر ِ

ماست

*************************************

امروز با هم از آغاز و پایان صحبت میکنیم

از واقعتهایی برحق

که دو حد ِ زندگی ما رُ مشخص میکنن

****************************************

شما دوست دارین آخر ِ زندگیتون به کجا ختم میشه؟؟؟؟

شماره تماس

شماره پیامک

*****************************************

بعضیها محصور بودنه در قالب رُ محدودیت ِ آدمی میدونن

محصور بودن در قالب ِ زمان

مکان

دنیا

پیکر

و دهها و صدها قالب ِ دیگه ای که شاید

به نوعی محدودیت ِ ماست

مثل ِ محدود بودنه زندگیه ما در قالب ِ تولد و مرگ

و عمری که مابین ِ این آغاز و پایان قرار میگیره

برای ِ خیلی از ما این قالب قالب ِ مطلوبی نیست

چون به ظاهر ما رُ محصور میکنه

اما

اما اگر به نگاهی عمیق و منصفانه با این حقیقت روبرو بشیم

نتیجه چیزی جز این خواهد بود

***********************************************

درک ِ

داشتنه حصار ِ آغاز و پایان برای ِ زندگیهای ِ ما

اونجایی سخت تر میشه که ما بله استناد ِ کلام ِ

بزرگان میفهمیم که این آغاز و پایان یکی از حق های ِ قطعی ِ

این عالم ِ

دو وعده ای که حتما به وقوع خواهد رسید

وقوعی که گاهی در ما ایجاد ِ نگرانی و اضطراب میکنه

اما با علم ِ به حقیقت ِ

مساله درک و پذیرفتن ِ این حق راحت تر میشه

علم ِ به این که معمولا انسان وقتی در شرایط ِ نامحدود قرار میگیره چندان احساس ِ تعهد و مسئولیت نمیکنه

چرا که در خیال ی خودش همیشه فرصتی هست

این که اگر حد و حدودی برای ِ زندگیهای ِ ما نباشه ما دچار ِ نگرانی ِ اتمام ِ وقت نمیشیم و انجام ِ

وظایف ِ بر عهده مونو

به تاخیر میندازیم

این که اگر آغاز و پایانی نباشه فرصتی برای ِ محاسبه و پاداش و جزا نیست

که در این صورت خوب و بد فرقی با هم نخواهد داشت

محصور بودنه در قید ِ آغاز و پایان شاید به ظاهر کمی سخت و دوست نداشتنی به نظر برسه

اما به چشم ِ حق و حقیقت بین جز خیر و سعادت نیست

که خدا برای ِ بندگانش جز خوبی هیچ نمیخواد

*****************************************

آغاز و پایان

و این که زمان ِ روزی به اخر خواهد رسید

تلنگری همیشگی برای ِ زندگیه ماست

تلنگری که ما رُ در وضعیتی آماده قرار میده

در وضعیت ِ کسی که حسابش با خودش با دیگران

با دنیا

و با خدای ِ خودش صاف ِ

حسابی صاف

که زندگی رُ برای ِ خودش آسان تر میکنه

*****************************************

هر آغازی هدیه ای از سوی ِ خداست

هدیه ای که یک فرصت ِ تازه اس

فرصتی که خدا دوست داره صرف ِ بهتر شدن و بالا رفتنه ما بشه

اما گاهی به غفلت ما این فذصت به تباهی میره و هیچ چیزی در دست ما باقی نمیمونه

همه ما میدونیم که روزی به زمزمه آغار پای در این دنیا گذاشتیم و روزی هم به زمزمه پایان خواهیم رفت

روزی که شاید تازه بفهمیم که این فرصت ی عمر بهانه ای بود برای ِ اوج گرفتنه ما در دنیایی که فانی نیست و باقی ست

********************************************

برای ِ هر آغازی

چه کوچک و چه بزرگ به خدا توکل کنیم و از او بخواهیم که یاریگر ِ ما باشد برای ِ به آخر رساندنی که خیر و سعادت است

از خدا اغازهایی منتهی به خیر بخواهیم

***********************************************

(مناجات)

معبودا، اگر تو نیامرزی دوستان و فرمان برانت را،

به چه کسی روکنند گنه کاران

خدایا من از تو خوهم که پرکنی دل مرا از دوستی خودت

و ترس خودت

و باور قرآنت

و عقیده به خودت

و لرزش از خودت و اشتیاق به درگاهت

ای صاحب جلال و اکرام، مرا دوست دار لقای خود کن

و دوست بدار لقا و دیدارمرا

خدایا من از تو ایمانی مطمئن و یقینی روشن خواهم

تا بدانم که بمن نرسد جزآنچه تو برای من نوشتی

و راضی دار مرا

به همان زندگانی که قسمتم کردی

ای ارحم الراحمین

******************************