گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند

***************************************

به افق آفتاب

***************************************

به نام ِ خدایی که به راز ِ دلها آگاهه و سلام

***************************************

با آرزوی ِ اوقاتی خوش برای ِ همه شما عزیزان

از برنامه اذانگاهی ِ ظهر ِ رادیو ایران همراه شما هستیم

***************************************

و تا موعد ِ اذان ظهر به افق ِ تهران دلهامونو مهیای ِ کسب ِ بهره ای بیشتر از این فرصت ِ رحمت و مغفرت میکنیم

***************************************

معرفتی حقیقی که امیدوارم به عمق ِ دلهامون بشینه و ما رُ به مقصدی از سعادت برسونه

***************************************

یه شناسنامه از حقیقت ِ واقعی ِ اون چیزی که هستن

***************************************

از اون قدیمهای ِ دور مثلی آشنا به گوشِ همه ما رسیده و شنیده شده

***************************************

مثلی که شاید در کلام ساده باشه اما دنیایی از معنا رُ با خودش داره

***************************************

مثلی که عیار ِ خیلیها توی ِ روزمره و زندگیهاشونه

***************************************

عیاری با دو کفه دل و گِل .. که برای ِ هر کدوم از ما به سمتی سنگینی میکنه

***************************************

بعضی به سمت ِ دل و بعضی به سمت ِ گِل

***************************************

از همون قدیمها سر ِ این دو کفه حرف و بحث زیاد بوده .. چون خیلیا کفه دل رُ محک ِ درستی میدونستن و خیلیا کفه گِل رُ

***************************************

و نکته اینجایت که توی ِ هر دو دسته .. چه اهل ِ دل و چه اهل ِ گِل .. کسایی بودن که زندگیشون یه سمت و سوی  ِ خوبی رفته و حداقل توی ِ حساب و کتاب ِ دنیایی روسفید بودن

*************************************

شما دلتون بیشتر به کدوم سمته؟؟؟

فکر میکنین .. کدومش شما رُ به خوشبختی میرسونه؟؟

شما فکر میکنین .. کیا پیش ِ خدا برنده ان و کارنامه شون پر از نمره قبولی ... اهل ِ دل .. یا اهل ِ گِل؟؟؟

با ما با شماره تماس:

و شماره پیامک:

در ارتباط باشید

***************************************

شاید توی ِ نظر ِ بعضیا این جور حرفا یه سری حرفایی باشه که خیلی با اسباب ِ زندگیهای ِ امروزی سنخیت نداشته باشه و جاش همون زندگیهای ِ قدیمی باشه

اما ... اما اگه صد سال ِدیگه هم بگذره .. اساس ِ زندگی همینه و ما ناگزیر از رفت و آمد و کشاکش ِ در دل و دنیا هستیم

کشاکشی که سر ِ خط ِ تعادلش موندن .. چندان راحت نیست و کار ِ هر کسی هم نیست

کشاکش که گاهی ناخواسته مار ُ به سمتی متمایل میکنه که خیری نداره و جز گرفتاری نیست

قبل از هر صحبتی باید تکلیف ِ این موضوع روشن بشه که چه دل و چه گل .. هر دوش اسباب ِ وجود ِ آدمی ان و اگر قرار بود که بیهوده باشن اصلا آفریده نمیشدن

فقط .. فقط باید دید کگه هر کدومش کجا به درد ِ آدم میخوره و کجا قراره  که گره از کارمون باز کنه

***************************************

بعضیا به اسم ِ فانی بودنه دنیا و ترس ِ از دوری ِ از آخرت .. ترک ِ این دنیای ِ خاکی میکنن و مثلا خودشونو به دل و آخرت میسپارن

شاید این جور آدمها خیالشون پیش ِ خودشون راحت باشه اما این کار از اساس خطاست

چون به قول ی بزرگانی که فرستاده خدا هستن

این دینا بستر و مزرعه  اخرت ِ و اگه کنار گذاشته باشه .. آدمی به مثابه کشاورزی ِ که توی ِ فصل ِ درو دستش خالیه

به مثابه کسی که فقزپط نشسته و دعا کرده و هیچ قدمی برنداشته

پس دنیا به قدر کفایت برای ِ سعلدت ضروریه

***************************************

بعضیام هستن که به اون کفه سنگینی میکنن

کسایی که کلا منکر ِ دل و معنویت و دنیای ِ باقی ان

کسایی که به حکم ِ عقل و چشمی که اون دنیا رُ نمیبینه .. ازش میگذرن و همه چیز رُ در این دینا خلاصه میکنن

جای ِ تردید داره که آدمهای ِ امروز با این همه داده و اطلاعات .. با این همه تحلیل و استدلال

تصور کنن که این دنیا با این اسباب و نظم و ترتیت بیهوده و بیهدف باشه وهمه چیز فقط به همین جا ختم بشه

به دنیایی که حقیقتا برای ِ خیلی از امور کوچیکه و ظرفیتی نداره

***************************************

به نگاه ِ انصاف و حقیقت .. نه این دینا به خودی ِ خوش کامل و نه میشه بی مقدمه به اون دنیا سفر کرد

حساب ِ دل و گل

حساب ِ دل و عقل ِ که باید با هم و در کنار ِ هم باشن و به حسب ِ شرایط گاهی کفه دل سنگینی کنه و گاهی کفه عقل

***************************************

خدا این دو رُ با هم آفریده و قرار به با هم بودنه این دل و گل بوده و اگر کسی جز این قدمی برداره به سعادته حقیقی نخواهد رسید

***************************************

به کلام ی بزرگان دل اگر دل باشد .. در تایید ِ عقل است و گل ِ اگر در امتداد ِ خدا ... در تایید ِ دل است

اصل و اساس خداست و هر چیزی که رنگ ِ او را داشته باشد الهی ست و قدمی به سوی ِ او

***************************************

خدایا

چگونه به جز تو اميد داشته باشم

با اينكه هر چه خير است

بدست تو است

و

چگونه‏ به جز تو آرزومند باشم

با اينكه خلقت و فرمان از آن تو است

آيا براستى اميدم را از تو قطع كنم

با اينكه تو

از فضل خويش به من عطا كردى چيزى را

كه من درخواست نكرده بودم

يا

مرا بمانند خودم نيازمند سازى

با اينكه من

به رشته تو

چنگ زدم

پس ای خدای ِ بی همتا

تو خود مرا کفایت کن

**********************************************