افق-یکشنبه
گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند
******************************************
به افق آفتاب
******************************************
به نام خدایی که همه امورش درست و به قاعده اس و
سلام
******************************************
در روز یکشنبه سوم دیماه ِ سال 90 ... با امید و توکل به خدای ِ بزرگ همراه ِ شما هستیم
******************************************
دقایقی که در اون از خدای ِ بزرگ درخواست میکنیم که ما رُ در مسیر ِ هدایت ... راهنما و برای ِ ثبات ِ در اون راه یاری کند
******************************************
مسیری که در اون گاهی با فرازها و گاهی با فرودها روبرو میشیم
******************************************
فرازها و فرودهایی که بعضیهاشون طبیعته راه ِ زندگی ان .. اما ..
******************************************
اما بعضی هاشون ... به دست ِ خود ِ ما در این راه قرار میگیرن و رفتن رُ سخت تر میکنن
******************************************
این دنیا با همه بزرگی و سرو صداش .. همه چیش به اندازه و به قاعده اس
******************************************
شب و روزش .. .. بهار و زمستون و تابستونش .... آدمهاش .. کودکی و جوونی و پیری
زندگی و گذشته و آینده اش
و این که همه چیزش حساب و کتاب داره
******************************************
حساب و کتابی که گاهی به چشم ِ ما میاد و گاهی نه
******************************************
با این اوصاف برای ِ کنار اومدنه با این دنیا و برای ِ این که بشه خوب زنده کرد باید قاعده بازی رُ بلد بود
******************************************
قاعدهای که میگه باید دقیق بود .. دقیق به این که هر چیزی اندازه ای داره
اندازه ای که باید رعایتش کرد
******************************************
اندازه ای که اگر کم یا زیاد بشه ... ما رُ گرفتار میکنه چون
******************************************
چون این دنیا و زندگی عین ِ تیکه های ِ پازلی ِ که هر قطعه اش اندازه خودش ُ داره
اندازه ای که اگر بزرگ یا کوچیکتر بشه دیگه نمیتونه توی ِ پازل جای براش پیدا کنی
******************************************
و حقیقتا اگه نگاهی به دور و برمون .. به خودمون بندازیم .. خیلی راحت میبینیم که دلیل ِ خیلی از مشکلات و گرفتاریهای ِ کوچیک و بزرگ و گاهی غیر قابل ِ تحمل زندگیهامون همین رعایت نکردنه اندازه و حد ِ اتفاقات و رفتارهاست
******************************************
به نظر ِ شما رعایت کردنه حد و اندازه توی ِ زندگی یعنی چی؟؟؟
شما چه مثالهایی براش دارین؟؟؟
و کجاها بخاطر ِ رعایت نکردنش دچار ِ مشکل شدین؟؟؟؟
شماره تماس:
و شماره پیامک ما:
در انتظار ِ نظرات ِ خوب ِ شماست
******************************************
قبل از هر چیزی و هر کسی .. رعایت این حد و اندازه به خود ِ ما برمیگرده
ما تا وقتی که حد و اندازه خودمون ندونیم .... نمیتونیم حد و اندازه چیزای ِ دیگه رم بفهمیم و این یعنی گرفتاری
حتما دیدن کسایی رِ که خودشونو اونچنان که باید نمیشناسن
کسایی که خودشونو کمتر و کوچکتر و گاهی بزرگتر از اونچه که هستن میبینن
اینا مثل ِ همون تیکه های ِ پازلی هستن که درست و حسابی سر ِ جای ِ خوشدون قرار نمیگیرن
کسایی که نه خودشون خوب زندگی میکنن و نه میذارن که دیگران راحت و اسوده زندگی کنن .. چون تیکه های ِ این پازل همه به هم وصلن و اگه جایی مشکلی باشه خواسته و ناخواسته به بقیه هم میرسه
************************************
بعضی از ما دچار ِ سوءتفاهم هستیم
سوءتفتهمی که دوست داریم بقیه هم باورش کنن
بعضی از تعریف ِ درستی از حد و اندازه نداریم که به چند دلیل اتفاق میافته
دلیلی که اولش خانواده اس .. چون ما حد و اندازه ها رُ مثل ِ هر چیز ِ دیگه ای قبل از همه از خانواده هامون یاد میگیریم
خانواده ای که گاهی خودش هم شناختی نداره و اگر داره .. اشتباه ِ
اشتباهی که گاهی تصحیح نمیشه و همون طور به بچه ها یاد داده میشه
و این دور ِ بی پایان ِ خیلی از خطاها و رفتارهایی میشه که همین طور ادامه پیدا میکنه
رفتارهایی مثل ِ بعضی از آدابهای ِ اشتباه
بعضی از توقع های ِ بی دلیل
و بعضی از خودخواهیها و غرورهایی که مسبب ِ مشکلات ِ زیادی میشن
************************************
دونستنه حد و اندازه فقط .. یه کلام ِ شیرین و لفاظانه نیست
مساله مهم ِ زندگیهای ِ ماست که میتونه براحتی خوشبختی و ناکامی ِ ما رُ رقم بزنه
************************************
البته نباید همه تقصیرها رُ به گردن ِدیگران انداخت ... چون خود ِ ما بعد ازرسیدنه به سن و حد ِ لازم از رشد .. براحتی و فقط با داشتنه دلی صاف و نگاهی با انصاف میتونیم متوجه مشکلات بشیم و اگر در تشخیص حد و اندازه ها مساله داریم .. برطرفش کنیم و قدم هایِ بعدیمونو درست برداریم که به قول ِ معروف .. جلوی ِ ضرر از هر جایی گرفته بشه .. منفعته
************************************
ما اگر حد و اندازه همه چیز و مهم تر از همه ... حد و اندازه خودمون رُ بدونیم .. سنگهای ِ بزرگ بر نمیداریم ..
بر اساس ِ تواناییها و داشته هامون تصمیم میگیریم و آرزهامون درست انتخاب میکنیم
این جوری نه سردرگم میشیم و نه در زندگی سرخورده
************************************
از خدای ِ بزرگ درخواست میکنم که همه چیز رُ اونچنان که هست به ما نشون بده
************************************
(مناجات)
خدايا كيست كه بر درگاه تو بار اندازد و ميهماننوازيت خواهد
و تو پذيرائيش نكنى
و كيست كه مركب نياز ِ خود به دربارت خواباند
و اميد بخششت داشته باشد
و تو احسانش نكنى
خدایا
چگونه به جز تو اميد نداشته باشم
با اينكه هر چه خير است
همه بدست توست
****************************************