گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند

***************************************

به افق آفتاب

***************************************

به نام ِ خدایی که ما را فراموش نمیکند و سلام

***************************************

با آرزوی ِ اوقاتی خوش برای ِ همه شما عزیزان

از رادیو ایران همراه شما هستیم

***************************************

و تا موعد ِ اذان ظهر به افق ِ تهران

دلهامونو مهیای ِ کسب ِ بهره ای بیشتر از این فرصت ِ رحمت و مغفرت میکنیم

***************************************

فرصتی که میتونه خیلی چیزها رُ به ما برگردونه

***************************************

خیلی چیزهایی که شاید  مدتهاست فراموش کردیم و از یاد بُردیم

***************************************

فراموشی ای که گاهی بدونه این که متوجهش باشیم به زندگیه ما راه پیدا میکنه

***************************************

و اگر ... ازش غافل بشیم ... به چشم برهم زدنی ما رُ از اونچه که باید دور میکنه

***************************************

ما برای ِ زندگیه خوب باید خیلی چیزها رُ به یاد داشته باشیم ... و مدام با خودمون تکرارش کنیم

***************************************

مثلا این که اصلا برای ِ چی پا به این دنیا گذاشتیم و قراره که توی ِ این دنیا چه کاره باشیم؟

***************************************

قصه این دنیا مهم ترین قصه زندگیه ماست و مهم ترین بازخواست ِ خدا از ما

***************************************

بازخواستی که اگر جوابی براش نداشته باشیم توی ِ دنیا و اخرت بازنده ایم

***************************************

اینها واقعی ترین و غیر قابل ِ چشم پوشی ترین حقیاق ِ زندگیه ما هستن

حقایقی که با فراموش کردنشون نمیشه از کنارشون گذشت

چون اگر ماهم فراموش بکنیم .. خدا فراموش نخواهد کرد

***************************************

به نظر ِ شما ما چطوری میتونیم دچار ِ فراموشی نشیم و خودمونو و ارزشهامونو از یاد نبریم؟؟؟

با ما با شماره تماس:

و شماره پیامک:

در ارتباط باشید

***************************************

شاید در قدم اول سخت به نظر بیاد اما .. در واقعیت چندان سخت نیست چون خدای ِ بزرگ وجود ِ ما رُ طوری آفریده که در انطباق ِ کامل با هوشیاری ِ  ... و در صورت ِ فراموش کردنه اونچه که باید .. همه ما در درونمون احساس ِ  خلا و کمی دلواپسی میکنیم

دلواپسی .. از این که جایی کم کاری کردیم و به اونچه که بر عهده مون بوده عمل نکردیم

این احساس ِ خلا و دلواپسی زنگ ِ هشداری ِ که در وجود ِ همه ما درک میشه اما بعضی از ما اونو جدی میگیریم و بعضی دیگه از ش میگذریم

گذشتنهایی که شاید در دفعات ِ اول ... ما رُ دچار ِ عذاب ِ وجدان کنه اما کم کم نسبت ِ به اون بی تفاوت میشیم و دیگه چیزی احساس نمیکنیم

و این خطر ِ بزرگی برای ِ زندگیه ماست

***************************************

واقعیت اینه که ما هر چقدر هم که چشمهامون ببندیم ... نشونه های ِ خدا انقدر زایدن که ما نمیتونیم ازشون غافل باشیم .... هر کسی .. هر چقدر هم که نسبت ِ به خودش و دنیا و زندگیش بی تفاوت باشه نمیتونه در خودش این باور رُ بپذیره این دنیا با این همه عظمت و حساب و کتاب و نظم و ترتیب بی دلیل و بی هدف آفریده شده باشه

نمیتونه باور کنه که ما ... با این همه قدرت و توانایی بی دلیل در این دنیا رها شده باشیم و غرض از همه اینها فقط عمری چند روزه و بعد هم تمام شدنه همه چیز باشه

این یعنی قدت و حقیقتی در این عالم هس که نمیشه نسبت ِ به اون بیتفاوت بود و باید با مروز ِ مدامش به این فکر کرد که در کنار ِ این همه آفریده خدا .... وظیفه و ماموریت ِ ما چیست

***************************************

شاید دنیا و اسباب ِ رنگارنگش گاهی ما رُ به این سمت ترغیب کنه که در اون غرق بشیم و از هر چیزِ دیگه ای فارغ

اما همه ما به گواه ِ ادله عقلی و قلبی میدونیم که اینجا قرارگاهی موقته و منزل ِ ابدی ِ ما در پیشگاه ِ خداست

در پیشگاه ِ خدایی که از کمترین بنده هاش هم توقع و انتظار داره

و از اونها قطعا خواهد پرسید که برای ِ دنیا ....  برای ِ خودشون و برای ِ زندگی ِ ابدیشون چیکار کردن

که اگر غیر از این بود .. همه این اسباب بی فایده بودن و این ممکن نیست

***************************************

به یاد آوردنه حقایق و ترک ِ فراموشی شاید ما رُ مجبور به داشتنه تعهد بکنه اما ... اما قطعا شیرینه

چون با آگاهی بهتذ میشه زندگی کرد .. بهتر میشه همه چیز رُ فهمید و بهتر میشه با تشخیص ِ راه از بیراهه به مقصدهای ِ خوب رسید

***************************************

وقتی ما خوبیها رُ به یاد میارین ناخواسته وجودمونو تشنه اونها میکنیم

وجودی که فطرتا طالب ِ اون خوبیهاست و از غفلت و فراموشی گریزان ِ

باید مطمئن بود .... که وقتی مرور ِ خوبیها انقدر شیرینه

عمل ِ به اونها ما رُ به درک ِ لذتهای ِ حقیقی میرسونه

***************************************

خدا فراموش کارها رُ دوست نداره چون فراموشی اون هم در براره خدایی که برای ِ ما همه چیز رُ تمام کرده ... بی انصافیه

اما همین خدا بارها و بارها به بندگان ِ فراموش کارش فرصت میده برای ِ برگشت .. برای ِ هوشیاری و تدبیری دوباره در زندگی تا به سعادت ِ ابدی برسن

***************************************

خدایا

چگونه به جز تو اميد داشته باشم

با اينكه هر چه خير است

بدست تو است

و

چگونه‏ به جز تو آرزومند باشم

با اينكه خلقت و فرمان از آن تو است

آيا براستى اميدم را از تو قطع كنم

با اينكه تو

از فضل خويش به من عطا كردى چيزى را

كه من درخواست نكرده بودم

يا

مرا بمانند خودم نيازمند سازى

با اينكه من

به رشته تو

چنگ زدم

پس ای خدای ِ بی همتا

تو خود مرا کفایت کن

**********************************************