گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند

***********************************

به افق آفتاب

***********************************

به نام خدا و سلام

***********************************

در روز ِ چهارشنبه 13 مهرماه ... در خدمت ِ شما هستیم و امید ِ این رُ داریم که این دقایق ِ کوتاه ...  مورد ِ قبول ِ شما و مورد ِ رضای ِ خدای ِ مهربان باشه

***********************************

که اگر جز این باشه .. هیچ ثمری نخواهد داشت

***********************************

همه ما وقتی دست به انجام ِ کاری میزنیم حتما .. چیزی رُ فراسوی ِ چشم های ِ خودمون قرار میدیم

***********************************

بعضیا نگاهشون به دیگرانه و درست و غلط ی کارهاشونو دیگران براشون تعیین میکنن

***********************************

بعضیا نگاهشون به چهار صفحه درسی ِ که خوندن و با همون .. معیار ِ کوچیک .. درست و غاط ِ کارهاشونو میسنجن

***********************************

بعضیا نگاهشون به بزرگترهاشونه به این که پدر و مادر و شاید دایی و عمو ... چی رُ براشون درست یا غلط میدونن

***********************************

بعضیا ... نگاهشون به حرف ِ مردم و اون چیزی ِ که توی ِ جامعه باب میشه

***********************************

بعضیا زندگیه آدمهای ِ خوب ... بخصوص اونهایی که امتحانشونو پس دادن .. عیار ِ کارهاشون میشه

***********************************

و بعضیا ... که عیارشون خداست و دل و زندگیشون فقط با رضای ِ اونه که میسنجن

این که خدا چی رُ درست و چی رُ خطا میدونه؟؟؟

***********************************

شما فکر میکنین از بین ِ این آدما کدومشون دارن درست میرن؟؟؟

معیار ِ شما واسه کارهاتون چیه؟؟؟

آدمای ِ دور و برتون با چه معیاری کارهاشونو میسنجن؟؟؟؟

شما میتونید همراه ِ برنامه ما باشید با  شماره تماس ما :

و شماره پیامک:

***********************************

جایی برای ِ تعارف نیست و باید گفت که متاسفانه این روزها .. ما معیار ِ درست ِ کارهامون گم کردیم

یعنی انقدر در اسباب و حاشیه زندگیهامون غرق شدیم که یه چیزایی از یادمون رفته و به اتفاق های ِ جدیدی عادت کردیم

اتفاق های ِ جدیدی که اونقدر شایع شدن که حالا مثل ِ یه اصل دارن خودشونو نشون میدن

اصلی که علارغم اصل نبودنش دیگه خیلی راحت نمیشه باهاش مخالفت کرد

ماها این روزا درست و غلط ِ کارهامونو از کسایی داریم میگریم که شاید اصلا صلاحیتی برای ِ این کار نداشته باشن

 

مثلا ما  توی ِ محل ِ کارمون .. از وقت ِ کاریمون کم میذاریم و تایید ِ کارمونو از کارمندی میگیریم که از شرایطش ناراضی ِ و کلی ما رُ تشویق میکنه که کم کاری کنیم

 

یا توی ِ مهمونیهامون تایید ِ پذیرایی ِ خوبمونو از کسی میگریم که با کلی قرض و قوله یه مهمونیه پر تجملات راه میندازه و مار ُ هم دعوت میکنه که برای ِ کم نیاوردن .. همون جوری مهمونی بدیم

 

یا بچه مون که اصلا میلی به تحصیل نداره و عاشق ِ کارهای ِ فنی ِ .. به زور .. شیش هفت سال کلاس ِ کنکور میفرستیم تا بالاخره یه جایی قبول بشه و ما جلوی ِ مردم بگیم که بچه مون دانشجوا ِ

برای ِ ازدواج ِ بچه هامون بیشتر از اخلاق و وجود ِ انسانی .. دنبال ِ خونه و ماشینیم و نتیجه اش .. میشه بعضی از زندگیهای ِ تلخی که همه ما شاهدشیم

 

واقعا ... چرا ما اینجا هم کوتاهی میکنیم و حتی برای ِ یه لحظه فکر نیمکنیم که معیار ِ درست ِ ما برای ِ کارهامون چی باید باشه

***********************************

بعضیا نمیدونن که معیار ِ درست چیه؟؟؟

بعضیا میدونن اما اونقدر ضعیفن که نمیتونن یه جاهایی خلاف ِ معیارهای ِ اشتباهشون قدمی بردارن

بعضیا میدونن معیار ِ درست چیه و با تلاش ... همه سعی شونو میکنن که قدم ِ دست بردارن

واقعا اگه انتخاب با شما باشه برای ِ کدوم یکی از این آدما احترام بیشتری قائلید و فکر میکنین کدوم یکی از اینها توی ِ زندگیش موفق تره؟؟؟؟

***********************************

شاید تا وقتی  که بچه هستیم و سن و سالی نداریم کسی از ما توقعی نداشته باشه که برای ِ کارهامون دنبال ِ معیار باشیم

که البته به نظر ِ من توی ِ سن و سال ِ کودکی هم .. باید برای ِ کارها محک داشت

اما توی ِ سالهای ِ جوونی و بزرگشالی دیگه اصلا تعریف شده نیست که کسی .. معیار و میزانی نداشته باشه

معیار و میزانی که پیدا کردنه اصلش چندان راحت نیست اما .. با تلاش پیدا شدنیه

که اگر معیار ِ خوب ِ کراهامون پیدا کنیم .. دیگه خیالمون راحته و میدونیم که به خطا نمیریم

***********************************

اگه پای ِ صحبت ِ کسایی که مویی توی ِ این روزگار سفید کردن بشینیم  .... بخوبی متوجه میشیم که اونها برخلاف ِ آدمهای ِ کم سن و سال ... برای ِ کارهاشون معیارهای ِ محکمی دارن

معیارهایی که توی ِ سالهای ِ زندگی بارها و بارها درستیش ُ محک زدن و حالا بهش مطمئنن

توی ِ عیار ِ زندگیه آدمهای ِ بزرگ و صاحب و تجربه یه چیزی مشترک ِ و اون خداست

خدا و این که هر چی که هست همه مورد ِ رضایت ِ اون باشه

***********************************

حقیقتا .... هم به نگاه ِ عقل و هم به نگاه ِ دل  باید دل به عیاری سپرد که با  گذر ِ زمان  درست بودنش ُ از دست نده

عیاری که همه جا بتونی کارهاشو باهاش محک بزنی

و برای ِ همه چی حرفی برای ِ گفتن داشته باشه

این عیار ُ فقط کسی میتونه به ما بده که ما رُ بهتر از خودمون بشناسه و بهتر از خودمون بدونه که سعادتمون در چیه؟؟؟

اون فقط خداست که میتونه بهترین معیار ُ به ما بده

معیاری که با حرفهاش و از طریق ِ فرستادگانش .. سالها در گوش ِ دل ِ ما زمزمه کرده

با این اوصاف اگه کسی .. دل به چیزی دیگه بسپاره .. عواقبش فقط و فقط با خودشه

***********************************

(مناجات)

معبودا، اگر تو نیامرزی دوستان و فرمان برانت را،

به چه کسی روکنند گنه کاران

خدایا من از تو خوهم که پرکنی دل مرا از دوستی خودت

و ترس خودت

و باور قرآنت

و عقیده به خودت

و لرزش از خودت و اشتیاق به درگاهت

ای صاحب جلال و اکرام، مرا دوست دار لقای خود کن

و دوست بدار لقا و دیدارمرا

******************************