گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند

****************************************

به افق آفتاب

****************************************

به نام ِ خدا و سلام

****************************************

در ظهر ِ روز ِ آدینه 17 شهریور ماه مهمان ِ شما هستیم

و امید به همراهی ِ شما عزیزان داریم

****************************************

همراهی تا اوقات ِ اذان ظهر که با شما و در کنار ِ شما مهیای ِ قراری آسمانی با خدای ِ بزرگ بشیم

****************************************

قراری که در اون دلها ... آرام .. و روحها در اوجی اعلی قرار میگیرند

****************************************

به رسم ِ همیشه بهانه گفتگوی ِ ما با شما موضوعی ِ که با هم درباره اون صحبت میکنیم

****************************************

ما به جهت ِ اهمیت ِ بحثی که دیروز آغاز کردیم ... امروز هم به صحبت پیرامون علم و عمل میپردازیم

****************************************

خوشبختانه گرایش ِ عمومی به کسب ِ علم و مدارج ِ تحصیلی در کشور ِ ما بالاست

اما

****************************************

اما بهره وری و استفاده ما از این علوم ِ آموخته و افراد ِ تحصیلکرده .. به اندازه ای که باید نیست چون

****************************************

چون متاسفانه خیلی از ما فقط به اسم ِ تحصیلات ِ دانشگاهی وارد ِ این عرصه میشیم و با گرفتنه مدرکی کار رُ تمام شده میبینیم در حالی که

****************************************

در حالی که تازه بعد از اتمام ِ تحصیلات .. زمانی ِ که ما باید به سهم ِ خودمون برای ِ کاربردی کردنه اونچه که یاد گرفتیم .. تلاش کنیم

****************************************

درسته که برای ِ این مرحله مشکلات و موانع ِ زیادی وجود داره .. اما با نگاه به اونهایی که در همین عرصه قدمی برداشتن و موفق شدن .. میشه به مقصد رسید

****************************************

به نظر ِ شما ما  چه طوری میتونیم برای ِ عملی کردنه اونچه که یاد میگیریم  قدمی برداریم؟؟؟

هر کدوم از ما .. دانش آموز .. استاد ... دانشجو ... چه وظیفه ای داریم؟؟؟

شماره تماس:

شماره پیامک:

****************************************

نکته مهم اینجاست که با عملی کردنه دانسته ها .. انسان احساس میکنه که فرصتی رُ که در کسب ِ علم سپری کرده بیهوده نبوده و حالا با استفاده از علم به زندگی بهتر با کیفیتی بالاتر میرسه

 

این دقیقا همون لذت ِ بزرگیه که علم آموزان ِ حقیقی احساسش میکنن

لذتی که با هیچ ثروتی به دست نمیاد

****************************************

در حکایات ِ ادبی ِ ما هم با توجهی ریز بینانه به این مساله

عالم ِ بی عمل .. به زنبوری بی عسل تشبیه شده که حکایت از بی ثمر و بی نتیجه بودنه اون علم برای عالم  داره

****************************************

مَثَل ِ داشتن و نداشتنه علم

مَثَل ِ اون چراغی ِ که دید ِ ما رُ به اطرافمون روشن میکنه و تصویری حقیقی و درست به ما میده

حالا باید به این فکر کرد که خیلی از ما به این چراغ میرسیم اما از اون استفاده ای نمیکنیم

که قطعا طی کردنه راه ِ بی چراغ  نتیجه ای جز گمراهی و ناکامی نخواهد داشت

****************************************

شوق ِ به کسب ِ علم از جایی به وجود ِ آدمها میشینه که بطور ِ ملموس احساس کرده باشن از کسب ِ  اون علم و آگاهی نفعی بهشون میرسه

البته در این بین بگذریم از اونهایی که علم رُ برای ِ بالندگی ِ وجود ِ خودشون و کسب ِ معرفت می آموزن .. و اصلا به دنبال ِ فایدهء دنیایی نیستن

اما

مطمئن باشید که داشتنه آگاهی به همون اندازه که در کمال ِ انسانی نقش داره ... در بهبود ِ زندگیهای ِ دنیایی ما هم موثره

************************************

مطمئن باشید .. که فرق ِ زیادی بین ِ آدمهای ِ عالم و دانا و کسایی که علمی به هیچ چیز ندارن وجود داره .. که اگر این طور نبود .. خداوند به صراحت در قرآن نمی فرمودند که:

"آیا کسانی که میدانند و نمیدانند برابرند؟؟!!!"

************************************

اونهایی که علم رُ درست می آموزند و درست هم به کار میبرن طعم ِ حقیقی ِ زندگیه خوب و رسیدنه به خوشبختی ِ واقعی رُ میچشن

****************************************

(مناجات)

خدايا! پوزش‏طلبي من به درگاهت،

عذرخواهي كسي است كه از عذرپذيري تو بي‏نياز نيست،

پس عذرم را بپذير، اي كريمترين بزرگواري كه زشتكاران، به درگاهش عذر گناه مي‏برند

خداوندا! اگر مي‏خواستي خوارم كني، هدايتم نمي‏كردي.

و اگر مي‏خواستي رسوايم سازي، از عقوبت دنيا معافم نمي‏كردي

خدايا! از آستان تو چگونه تهيدست و محروم برگردم، با آنكه گمان نيك من نسبت‏به جود تو، آن است كه نجات يافته و رحمت‏شده مرا باز گرداني

خدايا! مرا قلبي بخش كه شوق و عشق، به تو نزديكش سازد،

و زباني عطا كن كه صداقت و راستي‏اش به درگاهت‏

بالا رود

و نگاهي بخش، كه حقيقتش، زمينه‏ساز قرب به تو گردد