گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند

**************************************

به افق آفتاب

**************************************

به نام خدا  و سلام

**************************************

در این اوقات ِ آسمانی .. دل به خدای ِ بزرگ میسپاریم و از او درخواست میکنیم که هر لحظه از زندگیه ما .. قدمی در نزدیک شدنه به او باشه

**************************************

نزدیک شدن به خدایی که از هیچ کس دور نیست

**************************************

میگن سخت ترین درد ِ آدمها تنهاییه

**************************************

 دردی که این روزها خیلیا گرفتارشن

**************************************

شابد با بزرگ شدنه دنیای ِ زندگیهای ِ ما .. قصه تنهاییه آدما اتفاق ِ عجیبی باشه

اما ...

**************************************

اما خیلی از آدمهای ِ این روزگار توی ِ شلوغی و بین ِ بقیه تنهان

چون

**************************************

اونها تنهان ... چون .. دورن ..

دور از کسی .. که علت ِ اصلی ِ آرامش دلها و نزدیکی ِ قلبهاست

**************************************

دور از کسی که اگر به او نزدیک باشند .. همه عالم با اونهاست

**************************************

ما گرفتار ِ تنهایی میشیم چون از خدا دوریم

**************************************

چون با خودمون خیال میکنیم که دلمشغولیهای ِ دنیا میتونه ما رُ از تنهایی نجات بده

**************************************

به گواه ِ کلام ِ خدا .. نزدکیه به او آرامش ِ دلهاست

اما خیلی از ما در جستجوی ِ این آرامش ... راه  رُ به خطا میریم و به جای ِ نزدیکی از او دور میشیم

**************************************

شما فکر میکنین چه چیزایی ما رُ از خدا دور میکنه؟؟؟

شماره تماس:

شماره پیامک

**************************************

شاید براتون جالب باشه که خیلی از بزرگان ... در تفسیر ِ شکل ِ گنبدی مساجد و آستانهای ِ مذهبی ... از مفهوم ِ دوری و نزدیکی به خدای ِ بزرگ صحبت میکنن و بیان میکنن که

 

"دو طرف پایین یک گنبد از هم دورند و فاصله دارند، اما همین که بالا رفته و به رأس گنبد نزدیک شده به یکدیگر نیز نزدیک تر میشوند.
خداوند رأس عالم است و آدم هایی که به او نزدیک شوند به یکدیگر می توانند نزدیک باشند و هرچه از او بیشتر فاصله بگیرند از یکدیگر و آنچه خیر و صلاح و مصلحت ایشان است هم فاصله بیشتری خواهند یافت"

نزدیکی به خدا نزدیک شدن به همه عالم است

**************************************

برای ِ تقرب به خدای ِ بزرگ باید در پیشگاهش ، به بندگی و نیازمندی ِ به او اعتراف کنیم و هیچ استقلال و جدایی از ذات حق رُ برای خودمون قائل نباشیم ..... وقتی انسان با ایمان ، خداوند رُ سر منشأ همه قدرت‌ها بداند ، مطیع امر پروردگار می‌گردد و این خود عاملی ست تا به ذات اقدس پروردگار نزدیک و نزدیک‌تر گردد.

**************************************

شرط لازم برای قرب به خدا و رسیدن به کمال،

وارد شدن در عالم ایمان است.

به طوری که اگر در ظاهر بهترین اعمال را انجام دهد و شب و روز خود را در خدمت به خلق سپری کند اما از ایمان به خدا بی نصیب باشد، چون جهت حرکت قلب و روح او به سوی بالا و به جانب کمال مطلق نیست، از رسیدن به کمال و قرب به خدا محروم است.

**************************************

غفلت از نعمتهای ِ خدا یکی از عوامل ِ دوری از خداست

و این  دوری از خدا، آمادگی لقای پروردگار و قدم گذاشتنه در بساط قرب او رُ از انسان می گیرد، چون به گواه ِ روایات ... وصول به این مقام والا، جز در سایه معرفت و آگاهی امکان پذیر نیست.

 

در یکی از مناجاتهای امیر مؤمنان علی علیه السلام که مرحوم علامه مجلسی در بحار الانوارنقل کرده است به این موضوع اشاره نموده است که: پروردگار من! اگر غفلت مرا به خواب فرو برده واستعداد لقای تو را از من گرفته، شناخت کرم نعمتهایت مرا از این خواب غفلت بیدار ساخته است

**************************************

بعد از پیدایش ایمان، هر اندازه انسان وابستگی و فقر وجودی خود را بهتر و روشن‌تر دریابد و در سایه علم و عمل، این معرفت او به دریافت قلبی تبدیل شود، به همان اندازه به درگاه رحمت الهی نزدیکتر و به ذات اقدس او مقرب‌تر خواهد شد در این صورت است که در می‌یابد : «با خدا همه چیز دارد و بی خدا هیچ!»

**************************************

(مناجات)

خدايا!

زبانها قاصر است از رسيدن به ثناى تو آنطور

 كه

شايسته جلال تو است

 و

عقلها عاجز است از ادراك جمالت

و

ديده‏ها تار و بى‏فروغ مانَد از

 نظر كردن ِ به سوى انوار ِ ذاتت

 

خدايا!

ما را از كسانى قرار ده كه درختهاى شوق ِبسوى تو

 در بوستانهاى سينه‏شان ريشه محكم كرده

 و سوز محبتت سراسر دلشان را فراگرفته است

خدايا

مرا در زمره كساني قرار ده

كه

که از ناحيه تو بالاترين مقاصدشان را بدست آوردند

پس اى

كسى كه بر آنانكه به سويش رو كنند رو آورى

و با توجه بدانها مهرورزى و نعمت بخشى و اى آنكه نسبت به

بىخبران و غافلان از ذكر خود رحيم و مهربانى و با جلب آنان به درگاهت دوستدار و مهرورزى.

از تو

ميخواهم از كسانى قرارم دهى كه بهره بيشترى از تو دريافت داشته

او مرتبه والاترى را حائز گشته

**************************************