گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند

************************************

به افق آفتاب

************************************

به نام خدا و سلام

************************************

در آستانه اوقات ِ ملکوتی ِ اذان ظهر ... همراه ِ شما دوستان ِ خوب هستیم

************************************

و در فرصت ِ برنامه امروز .. به مروری هر چند گذرا بر یکی دیگه از موضوعات ِ مطرح شده از سوی ِ شما میپردازیم

************************************

صحبت ِ امروز ِ ما  درباره نگاهمون به دنیاست

به این که دنیا رُ به چه چشمی باید دید؟؟؟

************************************

بعضیا  با اعتقاد ِ به دنیای ِ آخرت .. تمام و کمال از دنیا میگذرن و به قولی ترک ِ دنیا رُ میکنن

************************************

اما بعضیا .. دنیا رُ مقدمه آخرت میدونن و باورشون به اینه که از یه دنیای ِ خوب .. میشه به آخرت رسید

************************************

البته هر کدوم از اینها هم واسه خودشون دلایل و حرفهای ِ مستدلی دارن ... دلایلی که توی ِ درستیش تردیدی نیست

************************************

بعضیا دنیا رُ جای ِِ بدی میدونن چون نتونستن اونچنان که باید .. از عهده زندگیهاشون بربیانُ و گلیم ِ خودشونو از آب بیرون بکشن

************************************

بعضیام هستن که توی ِ دنیا به هر چیزی که دوست داشتن رسیدن و فقط بخاطر ِ آرزوهاشونه که دنیا رُ جای ِ خوبی میدونن

************************************

بعضیا چون علمی به آخرت ندارن و نمیدونن که توی ِ اون دنیا با چی روبرو میشن ، دنیا رُ دوست دارن

************************************

ما .. برای ِ سوالمون دنبال ِ یه جواب ِ قابل قبولیم

جوابی که احساسی و آنی نباشه و بشه روش حساب کرد

************************************

ازنظر ِ شما دنیا جای ِ خوبیه یا بد؟؟؟

اگه خوبه چرا .. و اگه بده .. چرا بد؟؟؟؟

شماره تماس :

شماره پیامک:

************************************

برای ِ سوالات ِ ما همیشه بهترین جواب .. پیش ِ آدمهای ِ بزرگه

کسایی که بر اساس ِ اصول و باورهایی درست و خدایی زندگی کردن و بهترین مقصدها رسیدن

برای ِ سوال ِ امروز .. من به یاد ِ این کلام از امیر مومنان حضرت علی ع افتادم که ایشون فرمودند:

چنان زندگی کن که انگار امروز .. آخرین روز ِ حیات توست و چنان که انگار سالها در این دنیا باقی خواهی بود

این نگاه ... بهترین دیدگاهی ِ که میشه نسبت ِ به دنیا داشت

یعنی نه اونقدر .. ناامید از زندگی باشیم که هیچ تلاشی برای ِ گذران ی روزهامون نکنیم

و نه اونقدر دل به دنیا ببندیم که گذرا بودنه این عالم رُ فراموش کنیم

************************************

در کلامی از امام رضا ع است که ایشان فرمودند .. دنیا مزرعه آخرت است

این کلام به این معناست که زندگیه اون دنیای ِ ما ماحصل و محصول ِ زندگیه این دنیای ِ ماست

و اگر کسی در این دنیا تلاشی برای ِ آخرتش نکنه در اون سرای ِ باقی دست ِ خالی خواهد بود

اما این تلاش ِ در دنیا نباید به حرص و زیاده خواهی مبدل بشه

بلکه به حد ِ کفایت و البته ضرورت

************************************

توصیه موکد ِ بزرگان ِ ما به عدم وابستگی به دنیا .. از این جهته که ما انسانها به حسب ِ ویژگیهای ِ وجودیمون ... امکان ِ این رُ داریم که خواسته یا ناخواسته در دنیا و اسبابش غرق بشیم و این غرق شدن ما رُ از توجه به آخرت دور کنه

و از اونجایی که زندگی ِ اصلی ِ ما در اون دنیا رقم خورده شده توجه بیش از حد به دنیا .. ما رُ به غفلتی دچار میکنه که از زندگیه آخرت ... باز میمونیم

************************************

با نگاهی به سیره و زندگی ِ پیامبر ص و امامان علیهم السلام .. این نکته برای ِ همه ما روشن میشه که اون بزرگان ... به زندگیه دنیا به عنوان .. وسیله ای برای ِ کسب ِ رضای ِ خدای ِ بزرگ نگاه میکردن .. و همگی اگر تمایلی داشتند براحتی میتونستن بهترین زندگی ِ دنیایی رُ داشته باشن

اما .. اما اونها مقصد رُ خدا میدونستند و از دنیا جز به حد ِ ضرورت بهره ای نبردند و اونچه از دنیا کسب کردند رُ در راه ِ خدا و برای ِ لبخند ِ رضای ِ او صرف کردند

************************************

دنیا به خودی ِ خودش نه خوب و نه بد ِ

اونچه که دنیا رِ به سمت ِ خوبی یا بدی می بره .. عمل ِ ما .. و هدف ِ ما از زندگیه در دنیاست

************************************

قطعا بودنه ما در دنیا بی دلیل و بیهوده نبوده که اگر علتی نداشت خداوند .. این همه اسباب و امکانات رُ برای ِ ما در دنیا مقدر نمیکرد

************************************

دنیا جای ِ خوبی برای ِ زندگیه اگر ما از اون به عنوان ِ فرصت و مجالی برای ِ

بهتر شدن و خوب بودن و برای ِ دیگران بودن استفاده کنیم

و جای ِ بدی خواهد بود اگر فقط عرصه ای برای ِ گناهان و خودخواهیهای ِ ما باشه

************************************

خدايا!

زبانها قاصر است از رسيدن به ثناى تو آنطور

كه

شايسته جلال تو است

و

عقلها عاجز است از ادراك جمالت

و

ديده‏ها تار و بى‏فروغ مانَد از

نظر كردن ِ به سوى انوار ِ ذاتت

 

خدايا!

ما را از كسانى قرار ده كه درختهاى شوق ِبسوى تو

در بوستانهاى سينه‏شان ريشه محكم كرده

و سوز محبتت سراسر دلشان را فراگرفته است

خدایا

ما را از کسانی قرار ده

که

از حوضهاى محبت ِ تو به جام ملاطفت آب حيات

می نوشند

در كنار نهرهاى ِ صفا وارد گشته‏اند

در حالى كه پرده از پيش ديدگانشان برداشته شده

تاريكى شبهه و ترديد از صفحه عقايد و نهادشان زائل گشته

يكسره شك از

دلها و درونشان بيرون رفته

دريچه‏هاى سينه‏شان بواسطه استوار شدن معرفت بازگشته

و همتهاشان‏

براى پيشى گرفتن در خوشبختى در اثر پارسايى بلند گرديده است