قرار آسمانی- سه سنبه
خدایا
چه قصه غریبی داریم ما آدمها
و چه سخت این قصه های ِ خیالی را .. باور داریم
خدایا .. شاید ... علت .. خود ِ تو باشی
خود ِ تو که همیشه با بندگانت مهربان بوده ای و بار ِ سنگین ِ خشم ات .. بر کمتر شانه ای سپرده ای .. چرا که رافت ِ تو بیش از عتاب و انتقامت بوده است
خدایا .. من در سایه این رحمت ِ بی منتها از خشم ِ بندگانت .. بیش از خشم ِ تو ترسیده ام ... و وااسفا که من .. در بسیاری از اوقات .. از خشم ِ تو بواسطه خشم ِ آنها گدسته ام و ندانستم که سکوت ِ تو .. چیزی از مجازات ِ من کم نمیکند ... که عتاب ِ تو برای ِ گناهکاران حتمی ست
خدایا من میدانم که خشم ِ آدمیان .. حتی ذره ای از خشم ِ تو نیست و من تاب ِ عتاب ِ تو را حتی به قدری کوچک ندارم
و به حسب ِ همین توان ِ نداشته است که امروز .. دستهای ِ تسلیمم را بالا آورده و اعتراف میکنم که خشم ِ تو را کوچک شمرده ام .. اما میدانم که اگر اراده تو باشد عالم .. زیر و رو میشود .. اما تو همیشه مجال میدهی و فرصتی برای ِ بازگشت
خدایا از تو میخواهم بواسطه این اوقات که درهای ِ رحمتت گشوده است .. مرا .. از خشم ِ خود دور و به دوستی ات نزدیک فرمایی
******************************************
به نام ِ خدا و سلام
******************************************
سلام امروز به همه اونهایی که اهل ِ یاد دادنن
یاد دادنی که یه وقتایی کیف و کتاب و مدرسه اس
یه وقتایی درسهای ِ کوچیک و بزرگ ِ زندگیه
درسهایی که زندگی رُ برای ِ ما آسون تر میکنه
سلام امروز به همه اون عزیزانی که از ساعات ِ اول ِ صبح تا ساعتهای از شب .. به آموزش ِ رانندگی مشغولن
و مهارتی رُ به دیگران یاد میدن که خیلی جاها به دردبخور و موثره
و از آموختن ِ این مهارت به دیگران روزی حلال برای ِ اهل ِ خونه شون میبرن
رسول خدا ص فرمودند:
عبادت هفتاد جزء است و بالاترین و بزرگترین جزء آن کسب حلال است.
******************************************
با آرزوی ِ قبولی ِ طاعات ِ شما .. ما امروز هم در ادامه صحبتهای ِ برنامه های ِ قبل .. با بررسی ِ ویژگی ِ دیگه ای از انسان ِ موفق .. با شما همراه هستیم
احترام .. ، رعایت ِ حرمت ِ دیگران و نقشی که این ویژگی در موفقیت و خوشبختی ِ ما داره .. موضوع ِ برنامه امروز ِ ماست
******************************************
هر کسی دوست داره ... یه جوری بهش احترام بذارن
******************************************
بعضیا دوست دارن وقتی به یه جایی وارد میشن همه جلوی ِ پاشون بلند بشن
******************************************
بعضیا دوست دارن وقتی توی ِ یه جمع حرفی میزنن .. کسی رو حرفشون حرفی نزنه
******************************************
بعضیا دوست دارن .. همیشه روشون حساب کنن
******************************************
و بعضیا که دوست دارن همیشه .. شروع ِ هر کاری با اونها باشه
******************************************
شما دوست دارین دیگران چه جوری بهتون احترام بگذارن؟؟؟
شماره تماس ما :
و شاره ارسال ِ پیامک:
******************************************
(یاد ِ اون قدیما بخیر)
خیلی از ماها گاهی توی ِ تنهایی مون یادِ روزای ِ گذشته رُ میکنیم و با مرور ِ روزهای ِ خوبی که دیگه برنمیگردن .. لبخند ِ رضایتی روی ِ لبمون میشینه
لبخندی از زندگیهای ِ خوب ِ دیروز که این روزا .. خیلی تکرار نمیشن
اون قدیما .. نه امکانات به اندازه الان بود .. نه سطح ِ زندگیه مردم انقدر بالا رفته بود .. اما .... اما واقعا همه خوش بودن ..
دل ِ همه به هم نزدیک بود
همه از حال ِ هم خبر داشتن
اگه مشکلی واسه کسی پیش می اومد .. هر کس تا جایی که میتونست سعی میکرد کمک باشه
اما حالا ... همه از هم دورن .... و کسی دلش نمیخواد دیگری از زندگیش سردربیاره .. چون نگرانن که نکنه مشکلی پیش بیاد
در حالی که اون قدیما همه از زندگیه هم خبر داشتن و هیچ مشکلی هم پیش نمی اومد
میدونین چرا .. چون اون قدیما یه چیزی بین ِ مردم بود به اسم ِ حرمت و احترام
حرمت و احترامی که .. همه رُ نسبت ِ به هم متعهد میکرد .. کسی به کسی بی تفاوت نبود ...
اگه بچه همسایه خطایی میکرد .. به اندازه خطای ِ بچه خودشون ناراحت میشدن
اگه کسی قرض و بدهی ای داشت .. تا وقتی صافش کنه .. همه تو فکر ِ طرف بودن
اگه دختر ِ کسی میخواست به خونه بخت بره و دستش خالی بود .. همه اونو دختر ِ خودشون میدونستن و یه گوشه از اسباب ِ جاهازشُ جور میکردن
چون مطمئن بودن .. که فردا روز .. همین مردم دستشونو توی ِ گرفتاری میگیرن
ولی حالا ... ماها یه کم به هم بی تفاوت شدیم و دیگه مثل ِ قبل حرمت ِ خیلی چیزارُ نداریم و دقیقا همین احترام و حرمتی که کم رنگ شده ما رُِ خیلی جاها گرفتار کرده
کاش این رسم ِ خوش ِ زندگی رُ به اسم ِ قدیمی شدن .. کنار نمیذاشتیم و نذاریم
******************************************
یه چیزی که بین ِ ماها یواش یواش داره رواج پیدا میکنه .. گله و شکایت از همدیگه اس ...
گله از رفتار و حرفهایی که نسبت ِ به هم داریم ُ و دلخورمون میکنه
اما توی ِ این دلخوری، تنها کسی که تقصیری نداره .. خودمونیم
که البته این اصلا منطقی نیست چون همه ما روی ِ رفتارهای ِ همدیگه تاثیر داریم
مثلا تا حالا دقت کردین که موقع ِ سوار شدنه به مترو .. اغلب ِ آدمها همدیگه رُ هُل میدن و دقیقا همون کسایی که بقیه رُ هل میدن با ناراحتی .. و گله بلند بلند میگن " که چرا مردم اینجوری شدن ... اصلا مراعات نمیکنن"
یا موقع ِ سوار شدن به اتوبوس بی توجه به سالمندها و خانم هایی که بچه به بغل دارن روی ِ صندلی میشینن و به خیابون نگاه میکنن .. اما .. اما اگه یه وقت خودشون سر ِ پا باشن و کسی بلند نشه .. سخنرانی میکنن که دیگه حرمت و احترام بین مردم از بین رفته
یا مثل ِ اون وقتی که توی ِ صف ِ نونوایی .. شاطر میگه فقط ده تا دیگه نون مونده و نفر ِ جلویی بی توجه به آدمایی که پشت ِ سرش وایسادن .. پولشُ میده و میگه ده تا
اینا اتفاق هایی هستن که حتما شما هم دیدین
اتفاقهایی که یه نشونه اس
یه نشونه برای ِ این که اگه جدی نگیریمشون .. به نتایج ِ خوبی منجر نمیشن
مشکلاتی که فقط یه راه حل دارن و اون احترام گذاشتنه ما به همدیگه اس
چون ... همه این اتفاقها یه آینه برای همه ِ اونهاییه که فقط خودشونو میبینن و هیچ احترامی برای ِ کسی قائل نیستن
******************************************
خیلیا احترام به دیگران ُ .. احترام به غریبه ها میدونن
یعنی احترام به کسایی که ما خیلی باهاشون آشنایی نداریم
اما
اما اولین کسایی که جز همین دیگران هستن و توی ِ اولویت ....
اعضای ِ خانواده ما هستن .. همسرمون .. بچه هامون ... پدر و مادرمون و اهل ِ فامیل و دوستان
چون واقعا نمیشه واقعی بودنه احترام ِ کسی رُ که برای ِ خانواده اش حرمتی قائل نیست باور کرد
******************************************
خیلی از ماها توی ِ زندگیهامون هیچ مشکل ِ مادی ای نداریم
خیلی از ماها اجاره نشین نیستیم و هر ماه دغدغه کرایه خونه نداریم
خیلی از ما شغل ِ آبرومندی داریم و بیکار نیستیم
خیلی از ما گرفتار ِ بیمارستان نیستیم و سلامتیم
اما .. اما با همه اینا هیچ لذتی از زندگیمون نمیبریم
چون .. چون با داشتنه همه اینا متاسفانه جای ِ یه چیزی توی ِ زندگیهامون خالیه
اون چیزی نیست جز حرمت و احترام
حرمت و احترامی که باید بین ِ ما و همسرمون باشه و نیست
حرمت و احترامی که باید بین ِ ما و بچه هامون باشه و نیست
حرمت و احترامی که با نبودنش .. خیلی چیزا رُ یه کاممون تلخ میکنه و نمیذاره که لذت ِ داشته هامونو ببریم
اونایی که توی ِ این شرایط بودن .. باور دارن که احترام بین ِ اهل ِ خونه ... یه ثروت ِ تموم نشدنیه
ثروتی که واقعا طعم ِ خوشبختی داره
******************************************
بچه های ِ ما احترام ُ از وقتی که خیلی کوچیک هستن یاد میگیرن ...
و دقیقا از ما
از ما بزرگترها ... و احترامی که به اونها میذاریم
اونها دقیقا با ما همون جوری رفتار میکنن که یاد گرفتن
******************************************
روزه داری در ماه مبارک رمضان احترام به امری ست که خدای بزرگ مقدر کرده است احترامی که خدا در پاداش ِ میفرماید:
: بنده ی من به دستور من نميخورد، نمينوشد و پاداش بيحساب او نزد من محفوظ است
******************************************
ماه رمضان ماه خداوند عزیز و جلیل است،و آن ماهـی است که درآن نیکیهادوچندان و بدیها محو می شود، ماه برکت و ماه بازگشت به خدا و تـوبه ازگنـاه و مـــــاه آمـرزش و مـاه آزادی از آتـش دوزخ و کـامیـابــــی به بهشت است. آگاه بـاشیـد در آن ماه از هـرحـرامـی بپـرهیزیـد و قـرآن را زیاد بخـوانیـد
******************************************
من كه جز باده نمی بود به دستم نفسی دست گیرید كه هست این نفسم باد به دست
آنكه بی مجلس مستان ننشستی یكدم این زمان آمد و در مجلس تذكیر نشست
ماه نو چون زلب بام بدیدم گفتم ای دل از چنبر این ماه كجا خواهی جست
در قدح دل نتوان بست مگر صبحدمی كه تو گویی رمضان بار سفر خواهد بست
خون ساغر به چنین روز نمی شاید ریخت رگ بربط به چنین وقت نمی باید خست
هیچكس نیست كه با شحنه بگوید كه چرا كند ابروی تو سرداری مستان پیوست
وقت افطار به جز خون جگر خواجو را تو مپندار كه در مشربه جلایی هست
******************************************
******************************************
...معبود من!
اینک من پیش روی توأم و در میان دستهای تو.
آقای من!
بال گسترده و پرشکسته و خوار و دلتنگ و حقیر.
نه عذری دارم که بیاورم نه توانی که یاری بطلبم،
نه ریسمانی که بدان بیاویزم
و نه دلیل و برهانی که بدان متوسل شوم.
چه میتوانم بکنم؟ وقتی که این کولهبار زشتی و گناه با من است!؟
انکار!؟
چگونه و از کجا ممکن است و چه نفعی دارد وقتی که همه اعضاء و جوارحم، به آنچه کردهام گواهی میدهند؟
...خدای من!
خواندمت، پاسخم گفتی؛
از تو خواستم، عطایم کردی؛
به سوی تو آمدم، آغوش رحمت گشودی؛
به تو تکیه کردم، نجاتم دادی؛
به تو پناه آوردم، کفایتم کردی؛
خدایا!
از خیمهگاه رحمتت بیرونمان نکن.
از آستان مهرت نومیدمان مساز.
آرزوها و انتظارهایمان را به حرمان مکشان.
از درگاه خویشت ما را مران.
...ای خدای مهربان!
بر من روزی حلالت را وسعت ببخش
و جسم و دینم را سلامت بدار
و خوف و وحشتم را به آرامش و امنیت مبدل کن
و از آتش جهنم رهایم ساز
...خدای من!
چگونه ناامید باشم، در حالی که تو امید منی!
چگونه سستی بگیرم، چگونه خواری پذیرم که تو تکیهگاه منی
******************************************
يکى از برکت هاى بزرگ روزه اين است که مايه استجابت دعا مى شود؛ چون روزه دار حالتى روحانى پيدا مى کند و ارتباط خوبى با خدا برقرار مى سازد. ماه رمضان نيز زمان بسيار بافضيلتى است. به همين سبب، پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله مى فرمايد: «دعاى روزه دار رد نمى شود».
******************************************
خداوند متعال، در قرآن کریم درباره ماه رمضان می فرماید: “ماه رمضان است ماهی که در آن براى راهنمایى مردم و بیان راه روشن هدایت و جدا ساختن حق از باطل، قرآن نازل شده است. پس هر کس که این ماه را دریابد، باید که در آن روزه بدارد. و هر کس که بیمار یا در سفر باشد، به همان تعداد از روزهاى دیگر. خدا براى شما خواستار آسایش است نه سختى و تا آن شمار را کامل سازید. و خدا را بدان سبب که راهنماییتان کرده است به بزرگى یاد کنید و سپاس گویید.
******************************************
رمضان ماه مهماني بزرگ الهي است كه دروازه هاي مهمان سراي بزرگ الهي گشوده مي شود و شميم دل نواز عطر بهشت رباني، مشام جان هاي عشاق را مي نوازد و سرود و عشق وصل را در دل عاشقان مي انگيزد. رمضان ماه نزول رحمت و فرود عزت و عروج عبادت و صعود طاعت و سپر محكم خداوند است كه همگان را از عذاب اخري مصون و محفوظ مي دارد.
******************************************
آمد رمضان و عيد با ماست
قفل آمد و آن كليد با ماست
آمد رمضان به خدمت دل
و آن كس كه دل آفريد با ماست
******************************************
اهل روزه واقعي تقوا پيشه گاني هستند كه انبان بطن را از نان تهي و از انوارهاي آسماني آكنده مي سازند و با توسل به قرآن و تمسك به اهل بيت و در پرتو عنايات و بركات اين ماه، سنگ سراچه دل را با الماس آب ديده سفته و رازهاي خود را با صاحب حق و خداي سبحان گفته و سر به آستان ربوبي نهاده و با رب الكريم خود به نجوا مي نشينند و برترين و والاترين گوهر را «صوم» و والاترين و بالاترين فرصت را «رمضان» مي دانند
******************************************
رمضان نردبان ترقي و معراج انساني به عالم والاو بالاو به سان اسب تيزرو و تندپايي است كه با استعانت از آن مي توان راه عشق و تعالي را پيمود و آن را براي صعود زيربنا قرار داد و از خوان نعمت هاي الهي جلوس و از مائده هاي رباني و سمواتي آن بهره برد.
كرديم ز روزه جان و دل پاك
هر چند دل پليد با ماست
******************************************
الهی غبار ِ راه ِ تواییم
به سرانگشت ِ ملاطفت
غبار از آیینه دل ِ ما برگیر
و در آبگینه مصفای ِ چشمان ِ ما
چلچراغ ِ مهر ِ خود را بیفروز
زنگار از آیینه ایمان برگیر
دستگیر ِ ما باش
ای دستگیر ِ افتادگان
