قرار آسمانی جمعه1
ای بندگان خدا !
ماه ِ خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما روی آورده؛
ماهی که نزد خدا بهترین ِ ماهها ست؛
روزهایش بهترین روزها
و
تمام لحظاتش بهترین لحظات است
شما
برمیهمانی خدا فراخوانده شده اید
و از جمله اهل کرامت قرار گرفته اید
در این ماه،
نفس های ِ شما تسبیح،
خواب ِ شما عبادت،
عملهایتان مقبول
و
دعاهایتان مستجاب است
پس
با نیتی درست و دلی پاکیزه
پروردگارتان را بخواهید
تا
شما را برای روزه داشتن
و تلاوت قرآن
توفیق دهد
با گرسنگی وتشنگی در این ماه ،به یاد قیامت باشید
*****************************************
نام خدایی که به بازگشت ِ بندگانش
بسیار
مشتاق است
و
سلام
*****************************************
سلام به همه شمایی که
طراوت ِ این لحظه های ِ از جنس ِ بهار
به دلهای ِ مشتاقتون
تقدیم میشه
به دلهایی که
از شوقی عاشقانه
در این مرز ِ تاریک و روشن
بیدارند
*****************************************
بیدار
برای ِ فصلی از آغاز
فصلی
که با بازگشت
آغاز میشود
*****************************************
بازگشت به خدایی
که
تنها او
میماند
*****************************************
به خدایی که بیش از همه
بندگان ِ توبه کننده اش را دوست دارد
و میگوید:
" اگر آنهائی که به من پشت کرده اند
می دانستند که من
چه اندازه
انتظار ِ دیدن آنها را می کِشم
و
چه مقدار
مشتاق توبه و بازگشت آنها هستم
هر آینه از شدت شور و شوق ِ نسبت به من
جان می دادند
و
تمام ِ بند بند اعضایشان
به خاطر ِ عشق به من
از هم جدا می شد"
*****************************************
امام محمد باقر ع
خوشحالی خدا
از توبهء بنده اش را
از
خوشحالی کسی که در
شبی تاریک
شتر و توشه اش را گم کرده
و
سپس پيدا میكند
بیشتر میداند
بیشتر از تشنه اى كه به آب مى رسد
و
بیشتر از کسی
که گمشده اش را می یابد
اینها
همه
حاكى از آن است كه خداوند از بازگشت ِ
کسانی كه
گناه و معصيت كرده
از كار خود پشيمان شده
به سوی ِ
خانه حق آمده
و
توبه مى كنند
خوشحال مى شود
خوشحال برای ِ آن که
او
به انسان علاقه دارد
و دوست ندارد
که
بندگانش به دوزخ سرازير شوند
*****************************************
|
اگر لطف تو نبود پرتو انداز |
|
كجا فكر و كجا گنجينه راز؟ |
|
ز گنج راز در هر گنج سينه |
|
نهاده خازن تو صد دفينه |
|
ولى لطف تو گر نبود، به صد رنج |
|
پشيزى كس نيابد ز آن همه گنج |
|
چو در هر گنج ، صد گنجينه دارى |
|
نمى خواهم كه نوميدم گذارى |
|
به راه اين اميد پيچ در پيچ |
|
مرا لطف تو مى بايد دگر هيچ |
**********************************************************
به واسطه توبه ،
انسان
نه تنها
از تاريكى ِ گناه رها میشود
که نور طاعت
جايگزين ِ تاریکی ِ دلش مى شود
و گناه را مبدل به ثواب میکند
چنانچه خدا
در قرآن سوره فرقان
میگوید :" كساني كه از گناه توبه كنند به خدا ايمان بیاورند و عمل صالح انجام دهند
خداوند گناهان آنها را - گناهانی كه از آن توبه كرده اند - مبدل به حسنات میکند
زيرا خداوند در حق بندگانش بسيار آمرزنده و مهربان است"
|
اى آنكه هرچه بنده بخواهد عطا كنى |
|
هر درد بى دواى ضعيفان دواكنى |
|
از لطف وجود و بخشش و از فضل و از كرم |
|
مخلوق خويش را همه از خود رضا كنى |
|
با راءفت و زحمت بى منتهاى خويش |
|
بيگانه را به درگه خود آشنا كنى |
|
در حيرتم كه من خجلم از گناه خويش |
|
مولا توئى ، زبنده عاصى حيا كنى |
|
عبد گريزپاى تواءم نادم آمدم |
|
نبود روا كه آمده را خود رها كنى |
**********************************************************
ملائكه و فرشتگان حامل عرش برای کسی که توبه کند
طلب آمرزش و رحمت مى كنند
و از خداوند خواستار ِ دورى ِ او از آتش جهنّم میشوند
خداوند در صدق ِ این حقیقت میگوید: " فرشتگانى كه عرش با عظمت الهى را بر دوش گرفته
و آنانكه در پيرامون عرش به تسبيح و حمد و ستايش حق مشغولند
براى اهل ايمان از خدا آمرزش و مغفرت میکنند
و مى گويند: اى پروردگارى كه علم و رحمت بى منتهايت
همه اهل عالم را فراگرفته است
تو به لطف و كرم خويش
گناه آنهائى را كه توبه كرده اند
و راه رضاى تو را پيمودند
ببخش
و آنان را از عذاب دوزخ محفوظ دار"
پروردگارا
تو آنها را در بهشتی كه وعده فرمودى با پدران و مادر و همسران و فرزندانشان
واصل گردان
كه همانا توئى خداى با حكمت و اقتدار
|
خدايا، اى پناه بى پناهان |
|
تو اى ستار و غفّار گناهان |
|
كريمى ، دستگيرى ، بى نيازى |
|
رحيمى ، كارسازى ، دلنوازى |
|
منم آن بنده محتاج و خسته |
|
كنار خوان احسانت نشسته |
|
توئى ، تنها تو، يا رب ياور من |
|
ز جان و دل بُوَد اين باور من |
|
اگر لطف تو گيرد زير بالم |
|
شوم آزاد از غم در دو عالم |
|
خدايا بگذر از اين بنده بد |
|
به حق احمد و آل محمد |
**********************************************************
توبه سبب طول عمر
وسعت در زندگى
و
رفع گرفتاريهاست
چنانچه در قرآن كريم مى خوانيم
که
" طلب آمرزش كنيد از پروردگار خودتان و به سوى او رجوع كنيد كه اگر به سوى خدا توبه كرديد با شما برخورد بسيار خوب و شايسته و نيكى
تا آخر عمر
خواهد شد"
و هم چنین
حضرت صادق آل محمّد ع میفرماید
"كسانيكه به سبب گناهان عمرشان كوتاه شده و مى ميرند،
بيشترند از كسانيكه با اجل مقدرشان مى ميرند"
این يعنى كسانيكه اهل گناه باشند عمرشان كوتاه است
|
يا رب من از كردار خود هستم پشيمان هر نفس |
|
چون مرغ بى بال وپرى هستم پريشان درقفس |
|
از اشك توبه شستشو هر دم دهم روى سياه |
|
خواهم ز تو يا رب مددبخشى گناه بى پناه |
|
يا رب تو ستارالعيوب يا رب تو غفّار الذُّنوب |
|
يارب تو علاّم القلوب يارب تو كشاف الكروب |
|
من روسياهم روسياه تو خالقى پشت و پناه |
|
من عاصى از جرم و گناه دارم اميد از تو اِله |
|
بخشى ز لطفت اى خدا چشم من است بر درگهت |
|
گيرى اگر با عدل خود من زرّه خاكى كمترت |
|
عمرم به عصيان شد تباه ، پشتم خم از بار گناه |
|
آلوده هستم رو سياه دستم بگیر و ده پناه |
**********************************************************
بازگشت به سوى حق تعالى و توبه از گناهان در هر وقت كه باشد مورد قبول خداست
و این بشارت ِ خدا به توبه کنندگان است
چنانچه قرآن مى گوید" خداوند متعال كسى است كه توبه بندگانش رامى پذيرد و از گناهان مى گذرد
و همچنین در حدیثی از امام صادق ع است که فرمود: خداوند متعال به حضرت داود فرمود: اى داود گناهكاران ومعصيت كاران رامژده بده ودل آنها را شادكن و به آنها خبر خوشى بده ، ولى اهل ايمان و صديقان و نيكوكاران را از قهر من بترسان و به آنها آتش جهنّم را يادآورى كن و آنها را بيم ده حضرت (ع ) فرمود: خدايا چطورى به گنهكاران مژده و به خوبان ترس و بيم دهم ؟!
خطاب رسيد: به گنهكاران مژده بده كه من توبه هاى آنها را قبول مى كنم و از گناه آنها مى گذرم و خوبان را بترسان به خاطر اينكه مبادا به كردار و اعمال و رفتار خوب خود عجب ، ريا كنند و خودبين شوند
|
اى آنكه ز عاصيان كنى توبه قبول |
|
سازى همه رابه رحمت خود مشمول |
|
اميد دهد توبوا الى اللّه به ما |
|
هركس كه كند توبه نمائى مقبول |
|
زيرا كه بود امر به توبه دائم |
|
پس توبه شكن برت نباشد مسئول |
|
در وقت گناه گر نگيرى دستم |
|
توبه شكنم باز شوم خوار و ملول |
|
در هر گنهى حال ندامت دارم |
|
جز خجلت و توبه من ندارم محصول |
|
پس دست مرا بگير هنگام گناه |
|
تا آنكه به توبه ام نمايم معمول |
|
گر توبه شكسته ام خدايا بى حد |
|
يا ربّ بپذير توبه ام را به رسول |
**********************************************************
توبه انسان
سبب استجابت دعا مى شود
يعنى اگر گنه كارى توبه كرد و از اعمال و رفتار و كردار بد سابق خود استغفار و توبه نمود، دعايش مستجاب مى شود
چنانچه در قرآن مى خوانيم :
" پروردگار متعال آن خدايست كه توبه بندگانش را مى پذيرد، و گناهانشان را مى بخشد و هر چه كه كنيد ميداند و دعاى آنان كه (توبه كرده اند) و به خدا ايمان آوردند و نيكوكار شوند مستجاب ميگرداند و از فضل و كرم خود بر ثواب آنها مى افزايد"
و همچنین میگوید که "هر گاه و هر وقت بندگانم از من سؤ ال كنند بدانند كه من به آنها نزديك هستم و هر كس مرا بخواند و يا صدا بزند، جوابش را مى دهم دعايش را مستجاب مى كنم و ندايش را به اجابت رسانم ، (در صورتيكه دعوت مرا بپذيرند و به من ايمان آورند) تا راه هدايت پيشه گيرند"
|
الهى منم بنده روسياه |
|
كه پا تا سرم گشته غرق گناه |
|
به دربار تو آمدم عذر خواه |
|
به جز درگه تو ندارم پناه |
|
آنقدر كوبم در اين خانه را |
|
تا كه بينم لطف صاحبخانه را |
|
گفت پيغمبر اگر كوبى درى |
|
عاقبت زاندر برون آيد سرى |
**********************************************************
اگر شخصى توبه كرد
ولى باز شيطان و يا هواى نفس بر او غلبه كرد
او فريب خورد گناهى را مرتكب شد
و آن عهدى را كه با خدا بسته بود شكست
توبه سابقش باطل نمى شود بلكه واجبست که او از گناه تازه اش توبه كند
از خدا طلب آمرزش نمايد
و از رحمت بى پايان حق مایوس نگردد
**********************************************************
جوانى در بنى اسرائيل بود كه بيست سال خدا را عبادت و طاعت كرده ، بيست سال سر تعظيم و ادب در برابر حق فرود مى آورد تا اينكه همنشين هاى بد، هواى نفس ، شيطان او را فريب داد و به گناه آلوده شد و بيست سال در معصيت بسر مى برد، روزى در آينه نگاه كرد ديد موهايش سفيد شده خيلى ناراحت شد، بدش آمد و از كرده خود پيشمان شد، گفت خدايا بيست سال بندگى و عبادت كردم و حال بيست سال است كه نفهميدم به گناه افتادم آيا اگر برگردم بسوى تو و توبه كنم آيا مرا قبول مى كنى ؟ صدائى شنيد كه يكى مى گفت :
"ما را دوست داشتى پس ما هم ترا دوست داشتيم ، و ما را ترك كردى پس ما هم تو را ترك كرديم ، معصيت ما كردى تو را مهلت داديم پس اگر برگردى بطرف ما تو را قبول مى كنيم
از اين مرحمتها از خدا نسبت به تمام امم بوده و در اين امت هزار برابر است "
|
بازآ، بازآ، هر آنچه هستى باز آى |
|
گر كافر و گبر و بت پرستى باز آى |
|
اين درگه ما در گه نوميدى نيست |
|
صدبار اگر توبه شكستى بازآى |
**********************************************************
در حقايق الاسر پیامبر میگوید اگر آنقدر گناه كرديد كه تا آسمان برسد و بعد پشيمان شويد و توبه كنيد هرآينه خدا قبول مى كند توبه شما را.
|
بار الَّها بارها بر گشته ام |
|
توبه ها و عذرها بشكسته ام |
|
كرده ام آنها، كه از من مى سزيد |
|
تا چنين سيل سياهى در رسيد |
**********************************************************
باب توبه تا آخرين لحظه باز است
انسان مانند آهوئيست كه هنوز صياد به او تيرى نزده
و اميد چندانى هم به گرفتن او ندارد
امّا همين كه تيرى به او زد و او را زخمى كرد
اميدوار به گرفتن او مى شود و پيوسته همراهش مى رود تا او را بگيرد،
انسان هم تا وقتى كه گناه نكرده شيطان چنان اميدى به گمراه كردن او ندارد،
اما اگر يك گناه كرد و توبه نكرد شيطان اميدوار مى شود
و متصل همراه شخص مى آيد تا او را فريب دهد و به معصيت بيندازد
و او را از رحمت خدا ماءيوس كند
ولى انسان هر قدر گنه كار باشد نبايد از رحمت حق ماءيوس شود حتى در دم مرگ .
امّا نه اينكه گناه كند و بگويد حالا وقت هست ،
چون ما نمى دانيم که چه وقت سفر میکنیم
جوان يا پير، كوچك يا بزرگ ، چه وقت مى ميريم
چه ساعتى
و در چه حالى مى ميريم
پس بايد دست به كار شويم ،
و تا فرصتی هست توبه کنیم
شيخ سعدى مى فرمايد:
|
كنون بايد اى خفته بيدار بود |
|
چو مرگ اندر آرد زخوفت چه سود |
|
كنونت كه چشم است اشكى بيار |
|
زبان در دهان است عذرى بيار |
|
نه پيوسته باشد روان در بدن |
|
نه همواره گردد زبان در دهن |
|
كنون بايدت عذر تقصير گفت |
|
نه چون نفس ناطق ز گفتن بخفت |
|
غنيمت شُمر اين گرامى نفس |
|
كه بيمرغ قيمت ندارد قفس |
|
مكن عمر ضايع به افسوس و حيف |
|
كه فرصت عزيز است و الوقت ضيف
|