افق- یکشنبه
گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند
**************************
به افق آفتاب
**************************
به نام ِ خدای ِ مهربان و سلام
**************************
در ظهر ِ روز ِ یکشنبه ... با قراری دیگر از به افق آفتاب با شما هستیم
**************************
قراری .. که در اون با هم و در کنا ر ِ هم .... به گذری هرچند کوتاه بر اخلاق، معرفت و حقایقی روشنی بخش برای ِ زندگی بهتر ِ دنیا و آخرت میپردازیم
**************************
همه ما هر روز ... جملات ِ زیادی رُ از زبون ِ آدمهای ِ دور و برمون میشنویم ... جملاتی که بعضی هاشون ... بیشتر تکرار میشه **************************
مثل ی این که بعضیا میگن: " این روزا .. زمونه ... زمونه بدی شده"
" دیگه کسی به فکر ِ دیگری نیست"
" رحم و مروت بین ِ مردم از بین رفته "
و
.... دهها جمله مثل ِ همین حرفها که برای ِ گوش ِ خیلی از ما آشناست"
**************************
ما الان خیلی دنبال ِ ثابت کردنه درست یا غلط بودنه این جمله ها نیستیم .. بیشتر دنبال ی این هستیم که این قبیل حرفها از کجا .. سرچشکه میگیره
**************************
چه دوست داشته باسیم و چه دوست نداشته باشیم باید بگم که ... متاسفانه این روزها ... بعضی از اصول و چارچوب ِ درست ِ کارها رعایت نمیشه
**************************
مثلا .. ماها یه جاهایی به جای ِ داشتن امید به دیگران برای ِ کمک
از اونها توقع ِ کمک داریم و اگر خواسته یا ناخواسته نتونن کمکی به ما بکنن از اونها دلگیر میشیم
**************************
مثلا .. این که ما از دیگران توقع ِ رعایت ِ تمام و کمال ِ حق و حقوق ِ خودمون رُ داریم اما .. اما حاضز نیستیم برای ِ ذره ای به حقوق ِ دیگران احترام بگذاریم
**************************
مثلا این که ما یه جاهایی واقعا اونچنان که باید جوابگوی ِ خوبی ِ دیگران نیستیم .. و به تدریج با عملکرد ی بدمون باعث میشیم که آدمها از انجام ِ کارهای ِ خوبشون پشیمون بشن
**************************
شاید شما بگید که هدف ِ ما در انجام ِ کارهای ِ خوب باید خدا باشه و از رفتار ی درست یا غلط ِ دیگران خیلی تاثیر نگیریم
اما
اما حقیقت اینه که ما در هر حال .. به حسب ِ وجودمون نیازمند ِ این هستیم که در برابره خوبیهامون حداقل پاسخ ِ بدی نبینیم
**************************
مصداق ِ کلامی که عرض کردم پیامک ِ یکی از دوستان از شهر ِ شیراز ِ که ایشون فرمودن ... خیل دوست دارن به دیگران کمک کنن و گره از کار اونها باز کنن و اغلب با دادنه قرض به دیگران کمک حال ِ مردم در مشکلات میشن اما .. اما بعضیها با وفا نکردن در بازپرداخت ِ قرضها باعث ِ ایجاد ِ مشکل برای ِ ایشون شدن تا جایی که گاهی اوقات این دوست ِ عزیز کلا از انجام ِ کار ِ خیر منصرف میشن
ایشون با ارسال ِ پیامک به برنامه از ما .. یعنی شما شنونده های ِ عزیز راهنمایی خواستن که باید چی کار بکنن
من تصور میکنم که این مساله مبتلا به ِ خیلی از ماست .. و قطعا پیدا کردنه جواب ِ مناسب برای ِ خیلیها راه گشا خواهد بود
لطفا با ما با شماره تماس:
و شماره پیامک :
در ارتباط باشید و نظرات ِ خودتونو بفرمایین
**************************
بزرگان قرض دادن رُ از ثمرات سخاوت و فضل میدونن و برای ِ اون ثواب ِ بینهایتی رُ تعریف میکنن. حضرت امام محمد باقر(ع) فرمود:
«هر که به مردی قرض دهد تا زمانی که قدرت بر اداء آن داشته باشد، مال او در زکوة است و خود او با ملائکه در نماز است تا آن را بگیرد.
**************************
امام صادق ع در همین خصوص فرموده اند که: «هر مؤمنی که به هر مؤمنی از برای خدا قرض دهد در هر آنی ثواب صدقه را دارد تا مال به او برسد.» سرّ مطلب در این است که در هر آنی میتواند آن را مطالبه کند و چون مطالبه نکند ثواب صدقه دارد. البته مراد از قرضی که ثواب آن رسیده است، قرض الحسنهای است که از برای خدا باشد اما قرضی که به واسطه آن نفع دنیوی به صاحب مال میرسد و غرض او نفع بردن است، ثوابی ندارد
**************************
قرض و عاریه دادن از سنتهای مؤکد رسول خدا(ص) است؛ ایشان ضمن احادیث متعددی مسلمانان را به این امر خداپسندانه دعوت کرده آن را صدقه و بلکه بهتر از صدقه معرفی کردهاند و فرمودند: «شبی که مرا به آسمان بردند، دیدم که بر در بهشت نوشته است، ثواب صدقه ده برابر است و ثواب قرض دادن، هجده برابر. به جبرئیل گفتم: چرا قرض برتر از صدقه است؟ گفت: چون نیازمند گاه دارد و باز دست نیاز میکند؛ اما خواهان قرض، تقاضای کمک نمیکند؛ مگر از روی نیاز.»
**************************
همون قدر که توجه به دادنه قرض به گرفتارها مورد ِ تاکید ی اسلام قرار داره.. تلاش در ادای ِ قرض هم مورد ِ سفارش ِ بسیار قرار گرفته چنانچه رسول خدا(ص) یادداشت نکردن وام مدت دار به دیگران را مانع استجابت دعای طلبکار دانسته فرمودند: چند گروهند که دعاهایشان مستجاب نمیشود؛ از جملة این گروهها کسانی هستند که وام مدت دار از کسی میگیرند؛ اما آن را یادداشت نکرده، برای آن شاهدی نمیگیرند.
**************************
در حديث است که هرگاه جنازه اي را مي آورند که رسول خدا (ص) بر او نماز گزارد حضرت از هيچيک از اعمال او نمي پرسيدند جز آن که از بدهکار ي و حق الناس، اگر مي گفتند : اين شخص مديون است، حضرت بر او نماز نمي کرد و هرگاه مديون نبود بر او نماز مي گذارد. روزي جنازه اي آوردند، هنگامي که حضرت مهياي تکبير شد، پرسيد آيا اين شخص به کسي بدهکار نيست، گفتند : دو دينار بدهکاري دارد، حضرت عقب رفته و نماز نخواند، اميرالمؤمنين (ع) عرض کرد ، اين دو دينار برعهده من و ضامنم که آن را به صاحبش بپردازم رسول خدا برآن جنازه نماز کرد، سپس رو به اميرالمؤمنين (ع) کرد و فرمود : خدا تو را جزاي خير دهد، و سپس فرمود : همانا هرکس بميرد و دِيني برذمه اش باشد، مرهون و گرو آن دين خواهد بود
**************************
در این خصوص به بیان ِ نکته ای در خور ِ توجه از سفارش های ِ رسول ِ خدا میپردازیم که:
رسول خدا(ص) از یک سو مسلمانان را به قرض دادن تشویق و ترغیب میفرمودند و از سوی دیگر به آنان توصیه میکردند، حتی الامکان قناعت به خرج داده و از گرفتن قرض بپرهیزند. ایشان وام را مایه غصه شب و خواری روز بیان داشته و از سنگینی کمر شکن آن به خدا پناه میبردند و میفرمودند: «خدایا از غم و اندوه و ناتوانی و کاهلی و بخلی و بزدلی و سنگینی کمر شکن بار قرض و چیرگی مردمان به تو پناه میبرم.
**************************
(مناجات)
خدایا!
تویی آن بخشنده مهربان و تویی که بال فضل بر کائنات گشوده ای وسایه لطف بر بندگان گسترده ای .
تویی که خستگی را بر تن دوندگان به سوی خویش نمی گذاری ومأیوس وخسته بازشان نمی گردانی واز قله آرزویت به زیرشان نمی افکنی وشکوفه امید به خود را با رگبار بی مهری ناکام نمی کنی .
خدایا!
کاروانهای امید در کنار بارگاه تو فرود آمده اند وپرندگان آرزو بر گرد بام تو پرواز می کنند .
خدای من !
بال پرنده امید را با تیر یأس مشکن ودر کوچه اشتیاق ، مرا به بن بست نومیدی مکشان .
خدایا!
تن من در این سرمای سوزان کویر ، لباس نازک بدبینی را تاب ندارد .
شولای گرم امید بر کتفهای لرزانم بیفکن واز گرمای خویش جرعه ای به من بنوشان .
*****************************
خوشا آندل که ماوای تو باشد
بلند آن سر که در پای تو باشد
فروناید بملک هر دو عالم
هر آنسر را که سودای تو باشد
سرا پای دلم شیدای آنست
که شیدای سرا پای تو باشد
غبار دل بآب دیده شویم
کنم پاکیزه تا جای تو باشد
خوش آن شوریدهٔ شیدای بیدل
که مدهوش تماشای تو باشد
دلم با غیر تو کی گیرد آرام
مگر مستی که شیدای تو باشد
*********************************