راه شب - دوشنبه2
شاید هیچ کس باورش نشه .... اما ....
اما ... همه قصه زندگی ما آدمها ... همین ... وفای به عهده ....
و قصه ... از اون جایی شروع میشه .... که دو نفر ... آشنا یا غریبه ... با هم ...عهد می بندن ... که در کنار هم ... با مهر ... زندگی کنن ...
حاصل وفای اونها ... به عهدی که ... با هم بستن ... یه فرزنده ...
یه فرزند دلنشین و شیرین ....
فرزندی که ... سالها بعد .... با کسی عهد میبنده .... عهد میبنده ... که با مهر ... در کنارش زندگی کنه ....
و حاصل وفای اونها .... به عهدی که بستن ... یه فرزند دلنشین و شیرینه ...
فرزندی که سالها بعد ... با کسی عهد میبنده ... که در کنارش با مهر زندگی کنه ... و حاصل وفای اونها به عهدی که بستن ... یه فرزند شیرینه.....
و این قصه ... قصه زندگی ماست ... که تا ابد ادامه ... داره ....
قصه ای ... که از آغاز ... تا پایانش ... فقط ... وفای به عهده و بس....
***********************
همه ما ... یه واقعیتی رو قبول داریم ... اونم اینه که ....
وقتی به هزار و یک دلیل .... بد قولی می کنیم ... ناراحت میشیم ....
یعنی باید که ناراحت بشیم ....
اما ... اما ... اندازه این ناراحتی ... همیشه یه جور نیست ....
و یه جورایی ... به اون کسی بستگی داره ... که ما ... سر قولی که بهش دادیم ... واینستادیم ....
اگه اون ... آدم .... یه آدمی باشه .... که خودش هم ... خیلی رو قول و حرفایی که میزنه ... واینسته ... ما ... چندان از بدقولی مون ناراحت نمی شیم .....
اما ... اما ... اگه اون آدم .. یه آدم خوش قول باشه ... ما از بدقولی ... مقابل یه همچین کسی ... خیلی ناراحت میشیم ....
توی این آرامش شب ... یه لحظه با خودمون فکر کنیم .... با خودمون فکر کنیم ... که خدا ... هیچ وقت .... با ما بدقول نبوده ...
و واقعیت اینه که ... بدقول بودن نسبت به خدا .... خیلی درد بزرگیه ...
چون ... خدا .... با همه خداییش ... هیچ وقت ... در برابر ما... اونم مایی که ... بنده هاش هستیم .... بدقول نبوده ...
بدقولی ما به خدا ... بی انصافیه بزرگیه ....
خدا کنه ...هیچ وقت ... بی انصاف نباشیم ...
***********************
کاشکی
کاشکی ....
کاشکی هیچ وقت ... هیچ قولی رو ... ساده نگیریم ....
بخصوص .... وقتی به بچه ها قول میدیم ....
چون عمل به قولهای به ظاهر کوچیکی که ... به بچه ها میدیم ... گاهی ... همه دنیای اونها میشه...
کاشکی....
کاشکی هیچ وقت ... هیچ قولی رو ساده نگیریم ....
بخصوص ... وقتی ... به پدر و مادره پیرمون ... قول میدیم...
چون ... اونها گاهی ... عمل به قولهایی که بهشون میدیم رو ... به حساب سپاس ما ... از زحماتی میذارن ... که تو زندگی ... برامون کشیدن....
کاشکی ....
کاشکی هیچ وقت ... هیچ قولی رو ساده نگیریم ....
بخصوص .... وقتی به کسی قول میدیم که بهمون ... نیاز داره ... چون گاهی ... عمل ما ... به قولهایی که به دیگران میدیم ... میتونه زندگی اونها رو ... از این رو ... به اون رو ... کنه....
کاشکی ....
کاشکی هیچ وقت ... هیچ قولی رو ساده نگیریم ....
بخصوص ... وقتی ... به خدا ... قول میدیم ....
چون خدا .... انقدر ما رو بزرگ میدونه ... که رو قولمون ... خیلی حساب میکنه .....
***********************
بعضیا... وقتی بد قولی و بی وفایی می کنن ... فکر می کنن .... که همه ضرر و زیان بی وفایی شون ... فقط به اون کسی رسیده .. که نسبت بهش بد قول بودن... اما ....
اما ... واقعیت این طور نیست ....
شاید .... تو اتفاق های ساده و قولهای کوچیک ... این طوری باشه... اما .... اما ... تو مسائل بزرگ زندگی ... اصلا این طور نیست ....
مثلا به اون وقتی فکر کنین .... که دو نفر ... سر قولی که ... برای سالها زندگی به هم دادن واینستن ....بخصوص به اون وقتی فکر کنین... که این دو نفر... فرزندی هم داشته باشن ....
واضح و روشنه ... که ضرر و زیان ... بی وفایی اونها .... بیشتر از خودشون ... به فرزندشون آسیب می زنه ... و اصلا بعید نیست .... که تو یه آینده نزدیک ... اون کودک هم ... در زندگیش یه عهدی که می بنده ... پایبند نباشه ....
درسته که اساس بعضی از بدقولیها ... غفلته ... اما ... دلیله خیلی از اونها غروره .....
بد نیست اگه .... وقت بدقولی و بی وفایی هامون ... برای لحظه ای ... به این فکر کنیم ... که چه کسایی ... از بی وفایی ما ... آسیب میبینن ....
شاید این جوری .... جلوی خیلی از بدقولی و بی وفایی ها گرفته بشه ..
***********************
شهدا
برای هر کسی ... توی این دنیا .... وطن ... جاییه که توش به دنیا میاد ... و جاییه که دوست داره ... در اون به خاک سپرده بشه...
برای هر کسی ... توی این دنیا ... وطن ... جاییه که توش نفس میکشه ... و جاییه که دوست داره ... توی اون بزرگ بشه و قد بکشه ....
برای هر کسی توی این دنیا .... وطن ... یعنی سرزمینی ... که پدر... پدربزرگ .... و نیاکانش در اون زندگی کردن ... یعنی جاییه که دوست داره ... فرزندانش هم در اون بزرگ بشن ...
برای هر کسی توی این دنیا ... وطن ... یعنی ... سرزمینی ... از خاک ... که نشانه بودن ... نشانه غرور ... و نشانه شرافت است ...
این ... خاک ... نشان مردمی بی همتاست ... نشان مردمی ... که به خاک وطن .... و به وطن ... عاشقند ...
و شاید ... برای همین است ... که گاه آدمها ... تا مرز جان ... به خاک وطن .... و به وطن ... وفادارند ...
ما تا همیشه شرمنده ء وفای ِ مردان ِ شهید ِ وطنیم
*******************************
بعضی از ماها فکر می کنیم ... وفای به عهد .... فقط مال روزای خوب و شرایطه آسونه....
بعضی از ماها فکر می کنیم .... همین که شرایط سخت شد و عمل به قولهامون مشکل ... می تونیم زیر حرفامون بزنیم ....
اما ....
اما حقیقت اینه که .... هر چقدر شرایط سخت تربشه... عمل کردن به قولها و وفاداری ... عیار بالاتری پیدا میکنه ....
یکی از اون شرایط سخت .... خود زندگیه ... بخصوص ... وقتی چرخ روزگار به روال نچرخه .....
تو یه همچین شرایطی .. بی وفایی آسون ترین راهه ...
اما .... کاش ... توی اون لحظه ای که می خوایم از شدت مشکلات قید همه چی رو بزنیم ... به اون کسی نگاه کنیم .... که قدم به قدم ... و شونه به شونه .... تو مسیر زندگی باهامون اومده .... و هیچ وقت تنهامون نذاشته ....
شاید توی اون لحظه ... به حرمت ... وفای اون یار همراه ...دوباره ... دلمونو به خدا بسپاریم و زندگی رو حتی با مشکلات ادامه بدیم ... که وفای اون یار همراه ... به تمام دنیا می ارزه...
*********************************
امام رضاع
سرزمین من ..... میراثی دارد ... از جنس آسمان ...
میراثی ... که نشان محبت خدا ... در زمین است....
میراثی جاودانه ... که ....که آرام دل مردم من است ....
میراثی که تا همیشه .... دلهایمان ... به وجودش ... آرام است و مطمئن ...
میراثی ... به نام ... رافت مولایی مهربان ....
به نام محبت امامی غریب ... اما ... غریب نواز ...
السلام علیک یا امام الرَئوف
یا علی بن موسی الرضا
*********************************
امام زمان عج
شاید ....شاید سخت است که بگویم .... در زمانی که ما ... به همه قرارهایمان وفا می کنیم .... به تو ... بی وفا بوده ایم ...
چه جسارت تلخی می خواهد .... این اعتراف به بی وفایی ...
اعتراف در برابر تو ... که نشان وفای خدایی ....
چه سخت است که بگویم ما ....
ما ... به تو بی وفا ... بوده ایم ...
تا آنجا که ... تو ... از ما ... به خدای وفادارت ... پناه برده ای ...
و او... تو را ... از چشم بی وفایان ... پنهان ... و در غیبتی بزرگ ... مستور کرده است ....
مستور تا زمانی ... که ما ... رسم وفا را ... بیاموزیم ...
اما ...
اما غریب وفای من!
سرمشق وفا ... به قرار استادی توست ... که بر دلهای سخت ما می نشیند ... که جز تو ... کسی ... راه این دلهای سخت را نمیشناسد ....
غریب وفای من !
ما ... بی وفا بوده ایم اما .... تو به نام خدای وفایت ... با ما ... وفا کن ....
که رسم وفا ... از اهل وفا ... خوش تر است ....
و خدا کند ... که خدا .... ما را ... به وفای تو ببخشد ... و دلهایمان را تا تو برساند ....
*********************************
خداحافظی
و برای آخر حرفی نیست .... جز امید این که .... وفادار باشیم .... به خدا ...
به زندگی ....
و به تمام کسانی که دوستشون داریم
تا قرار دوباره ... خداحافظ
