افق شنبه
Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
AR-SA
گروه اندیشه رادیو ایران تقدیم میکند
********************************************************
به افق آفتاب
********************************************************
به نام ِ خدایی که بندگی ِ کردن برای ِ او بزرگترین امانتی ست که به ما سپرده است
*******************************************************
با تبریک بزرگترین عید مسلمین ، میلاد با سرسعادت حضرت پیامبر خاتم محمد مصطفی ص و سالروز میلاد حضرت امام جعفر صادق ع
در اوقات ِ ملکوتی ِ اذان ظهر همراه ِ شما هستیم
*****************************************************
با شما هستیم و از خدای ِ بزرگ درخواست میکنیم
که به برکت ِ این میلاد ِ مبارک ، اجابت ِ دعاهای ِ همه ما رُ نزدیک و نزدیک تر بگرداند
دعایِ تعجیل ِ در ظهور ِ امام عصر
دعای ِ شفای بیماران
ادای ِ قرض ِ قرض مندان
رفع ِ مشکلات ِ بیکاری ِ جوونها و برطرف شدن ِ گفتاریهای ِ اونها در امر ِ ازدواج
آمرزش ِ درگذشتگان
و
آرزوی ِ سلامتی و آرامش و خوشبختی برای ِ همه مردم ِ دنیا
*************************************************
این روزها بهترین اوقات در رسیدنه به آرزوهاست
چرا که به برکت ِ وجود ِ حضرت محمد مصفی ص زمین و آسمان غرق ِ در شادی و رحمت و شور و برکتند
**************************************************
در احادیث و کلام ِ بر جای مانده از حضرت پیامبر بیان شده که ایشون در قبال ِ مهر و محبتی که در راه ِ هدایت ِ بندگان ِ خدا داشتند از اونها هیچ چیزی نمیخواستند مگر ایمان ِ به خدا و بندگی و دوست داشتنه اهل بیت ِ ایشون
و با این توصیفات قطعا بهترین هدیه ما به رسول ِ خدا ، تبعیت از فرامین و دستورات ِ الهی ِ
دستوراتی زندگی بخش
که مایه آرامش ِ دل و سعادت ِ ما هستن
****************************************************
یکی از سفارشهای ِ موکد ِ در دین ، رعایت ِ امانت و امانتداری ِ
رعایت ِ فضیلتی اخلاقی که مقدمه خیرات بسیاری در زندگی ِ ماست
***************************************************
فضیلتی اخلاقی که شاید از ذهن ِ بعضی ازما دور شده و برای ِ بعضی از ما شکل ِ دیگه ای پیدا کرده
**************************************************
بعضی از ما امانت و امانتداری رُ ، تنها در حفظ ِ چیزی میدونیم که کسی به ما سپرده و در زمانی مشخص هم از ما طلب میکنه
چیزهایی مثل ِ مال ، ملک، سند و حتی سرمایه
**************************************************
و دقیقا همین تصور ِ ساده زمینه ساز ِ مشکلاتی مهم در زندگی ما میشه
چون... چون ما فراموش میکنیم که گاهی جز اسباب ِ دنیایی ، چیزهای ِ دیگه ای هم به امانت سپرده میشه
******************************************************
مثل ِ فرزندی که امانت ِ خدا پیش ِ ماست
مثل ِ حرفهایی که اسرار ِ کسی ِ و به امانت پیش ِ ماست
مثل ِ کا ر و وظیفه ای که به ما سپرده شده و امانتی از مردم در دستهای ِ ماست
مثل ِ دانش آموزانی که امانتی در دستهای ِ معلم هستن
و مثل ِ دهها و صدها چیزِ دیگه ای که شاید تا در اونها دقت نکنیم متوجه نشیم که امانتی در دستهای ِ ما هستن و در ادای ِ او امانت باید نهایت ِ توانمون رُ بگذاریم
*******************************************************
به نظر ِ شما بزرگترین امانتی که خدا توی ِ زندگیهامون به ما سپرده چیه؟؟؟
شماره تماس:
شماره پیامک:
*********************************************************
اولین امانتی که ما موظف به نگهداری ِ از اون هستیم
دل و روح ِ خود ِ ماست
دل و روحی که خدا .... به ما سپرده تا در طی ِ روزهای ِ زندگی ِ دنیا
و در گذر از فراز و فرودو راه ها و بیراهه ها
در خطاها و اشتباهات
و در وسوسه ها و تردیدها
نهایت ِ تلاشمون رُ انجام بدیم که این امانت ِ پاک حتی به غباری از گناه و کدورت آلوده نشه و در روز ِ قیامت
ما این امانت رُ همون طور که به سپرده شده به خدای ِ بزرگ برگردونیم
که ما از خداییم و به خدا برمیگردیم و این فرصت ِ عمر
سنجش ِ عیار ِ امانتداری ِ ماست
امانتداری ِ ای که ازاون به بندگی هم یاد میشه
حقیقتا اگه با خودمون منصف باشیم چقدر در ادای ِ این امانت کوشا بودیم ؟
********************************************************
همسر و فرزندان ِ ما دومین امانتی هستن که خدای ِ بزرگ اونهارُ به ما میسپاره
امانتهایی که باید مراقبشون باشیم
مراقب تا هیچ گزندِ جسمی و فکری و روحی اونهار ُ آرزده نکنه
چون ذات ِ این دنیا ابتلای ِ به بلاست
بلاهایی که گاهی در قالب ِ امور ِ دنیایی ان و گاهی فکر و روح ِ مار ُ هدف میگیرن
به نظر ِ شما پدر و مادری که فرزندشون دچار ِ بزه و خلاف شده امانتدارهای ِ خوبی بودن؟؟؟
پدر و مادری که به فرزندشون آزارهای ِ جسمی میدن و سلامت ِ او رُ به خطر میندازن امانتدارهای ِ خوبی هستن؟؟؟
پدر و مادری که نگران ِ مراودات و ارتباطهای ِ فرزندشون نیستن امانتدارهای ِ خوبی هستن ؟؟؟
پدر و مادری که هیچ علقه محبتی ای با فرزندشون ندارن تونستن امانتدارهای ِ خوبی باشن؟؟؟؟
قطعا .. نه
اما در همین اثنا از یک نکته هم نباید غافل بود و اون این که ..... گاهی علارغم ِ تلاش ِ تمتم و کمال ِ پدر و مادرها بازهم بچه ها به راه ِ خطا میرن
خطایی که به حسب ِ شرایط شاید ، تنها و تنها خودشون مقصرش باشن و نه پدر و مادر
*********************************************************
موضوع امنت و امنتداری به قدری در حیات معصومین «علیهم السلام» مورد توجه قرار گرفته که بیان تنها یک نمونه از آن حاکی از اهمیت و ضرورت آن است.
آمده است روزی مردی خسته، گرسنه و فرتوت از فشار فقر و مشکلات وارد مسجد شده و سراغ پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله» را گرفت. ایشان را در گوشه ای از مسجد مشغول عبادت یافت. نزدیک رفت و کنار پیامبر نشست. سلام کرد و سفره دلش را پیش ایشان گشود. پیامبر با دقت به سخنان پیرمرد گوش داد. سپس به او فرمود: «بنشین، پرودگار، بزرگ و تواناست». در همین میان، فرد دیگری هم از راه رسید و از حضرت مقداری غذا خواست. پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله» به او نیز فرمود: «بنشین، پروردگار، بزرگ و تواناست». هنوز سخن پیامبر با او تمام نشده بود که نفر سومی هم آمد و تقاضای کمک کرد و پیامبر همان جواب را دوباره تکرار کرد.
اندکی گذشت و مردی با کیسه ای گندم وارد مسجد شد. به پیامبر و حاضران سلام کرد و گفت: «یا رسول اللّه! این چهار صاع گندم، زکات مال من است که خدمت شما آورده ام». کیسه گندم را داد و رفت. پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله» نیز به هر کدام از فقیران، یک صاع گندم داد و یک صاع را پیش خود نگه داشت تا به مستحق دیگری بدهد. پس از نماز مغرب و عشاء، پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله» فرمود: هر کس مستحق است، یک صاع گندم نزد من است، بیاید و تحویل بگیرد. ولی کسی نیامد، به ناچار شب هنگام، آن را به امانت به خانه خود برد، ولی پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله» آن شب را تا صبح نخوابید. همسر ِ پیامبر با دیدن پریشانی حضرت، دلیل آن را از ایشان پرسید. پیامبر فرمود: «می ترسم شب بمیرم و این امانت به عهده من بماند و به دست صاحبش نرسد».
******************************************************
یکی از شرطهای ِ امانتداری
اینه که اونو به اهلش بسپاریم
بزرگی میگفت: اگر امانت را به اهلش نسپاریم
خیانت پس می گیریم...
***********************************************************
سلامت ِ جسم ، توان ِ فکری ِ خوب ، فرصت ِ تحصیل و کار و شغل ، امانتهای ِ دیگه ای ِ که خدای ِ بزرگ به ما میسپاره
امانتهایی که دوست داره در ادای ِ اونها همه توانمون رُ بگذاریم
به نظر ِ شما حاضر شدنه به موقع در محل ِ کار
کوتاهی نکردن در انجام ِ کارها در ساعت ِ اداری
راه انداختنه کار ِ مردم
امروز و فردا نکردن
و رعایت ضوابط به جای ِ روابط
میتونه به معنای ِ امانتداری در شغل و حرفه ما باشه؟؟؟؟
*********************************************************
خداوند سبحان در قرآن رعایت امانت را یکی از صفات مؤمنان دانسته و می فرماید: مؤمنان کسانی هستند که امانتها و پیمان خویش را رعایت می کنند.
امیر مؤمنان ـ علیه السلام ـ فرمودند: سر اسلام، امانتداری است.
و نیز فرمود: وقتی خدا بنده ای را دوست بدارد، امانتداری را محبوب او می گرداند.
*********************************************************
اعضای ِ بدن از دیگر امانتهای الهی هستن که خدای ِ بزرگ به بندگانش سپرده
زبـان بـه عـنـوان يـكى از امانات الهى وظيفه دارد سخنان حق را بگويد و از گفتن سخنان لغو و بيهوده خوددارى كند.
زبان آمد از بهر شكر و سپاس
به غيبت نگردانش اى حق شناس
يكى ديگر از امانات انسان،گوش است كه بايد از آن در راه شنيدن سـخـنـان حـق و غـير حرام استفاده كرد و از شنيدن سخنان باطل و ناروا دورى گزيد.
چشم نيز بايد از ديدن منظره هاى گناه آلود و فسادانگيز كه تيرى از تـيـرهـاى شـيطان است، فرو بندد و در عوض مناظر و آيات عبرت انگيز را نظاره كند.
هـان اى دل عبرت بين از ديده نظر كن هان
ايوان مدائن را آيينه عبرت دان
دسـت و پـا، دو امانت ديگر الهى هستند كه در اختيار انسان قرار گـرفـتـه اسـت كه از هر كدام بايد در كارهاى خير و عام المنفعه بـهـره جـسـت و از رفـتـن بـه مجالس فساد و عياشى دست داشتن در كارهاى غير اخلاقى و شرعى خوددارى كرد.
امـام خـمـينى(ره) در اين باره مى فرمايد: «و بايد دانست كه حق تـبـارك و تـعـالـى تمام قوا و اعضاى ظاهريه و باطنيه را به ما مـرحـمـت فـرمـوده و بـسط نعمت و رحمت در مملكت ظاهر و باطن ما فـرمـوده و در تـحت قدرت ما تمام آن ها پاك و پاكيزه و طاهر از قـذارات صـوريـه و مـعنويه بودند و آن چه از عالم غيب براى ما نـازل فـرموده تمام آن ها مطهر از آلايش بوده اند، پس اگر ما در وقت ملاقات آن ذات مقدس، آن امانات را بدون آلايشى به عالم طبيعت و قـذارات مـلـك دنيا به او رد كرديم، امين در امانات بوده ايم والا خـيـانـت كـار بوده ايم، از اسلام حقيقى خارج و از ملت رسول اكرم(ص) بيرون هستيم.
*********************************************************
حضرت علی ع میفرمایند:
كسي كه امانت را ناچيز شمارد و به آن خيانت كند و نفس و دين خود را از خيانت پاك نگرداند، قطعاً ذلّت و رسوايي را در دنيا به خود وارد ساخته و او در آخرت ذليلتر و رسواتر خواهد بود
******************************************************************
امانتداری اگر در جامعه گسترش یابد، سایه رحمت «دیگر دوستی را» بر سر مردم می گستراند و پیوند میان افراد اجتماع را محکمتر می کند.
و همچنین پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمود: امت من همیشه در خیر و سلامت است تا زمانی که به یکدیگر خیانت نورزند و ادای امانت کنند.
امام کاظم ـ علیه السلام ـ فرمود: تا وقتی که زمینیان به یکدیگر محبت کنند و امانت دار باشند و به حق عمل نمایند مورد رحمتند.
امیر مؤمنان علی ـ علیه السلام ـ فرمود: «استعمال الامانة یزید فی الرّزق» به کارگیری امانت، روزی را زیاد می کند.
**********************************************************
رسول خدا ص میفرمایند:
تاجري كه (در تجارت خود) امانتدار، راستگو و مسلمان باشد، روز قيامت با شهداء است (محشور مي¬شود.)
*************************************************************************
بیت المال از دیگر امانتها و از مهم ترین ِ اونهاست
مـيـز، كـلاس، آب، بـرق، وسـيله هاى نقليه عمومى و هزاران وسيله ديـگـر هـمـگى از اموال عمومى هستند كه نزد همه به امانت سپرده شـده است.
روزى عـقـيـل خـدمـت حضرت على(ع) شرف ياب شد و گفت: « يا على تو بـرادر مـنـى و خـزانه بيت المال در دست تو است، من نيز فقير و عـيـالـوار هستم، لطفاً سهم بيش ترى از بيت المال را به من بده.
عـلـى(ع) فـرمـود: اى عقيل! بيت المال حق عموم مردم و امانت در دسـت مـن هـست و هرگز چنين كارى را (خيانت در بيت المال) مرتكب نـخـواهـم شد. و آن گاه كه اصرار عقيل را مى بيند, آهنى داغ بر كـف دسـت او مـى گـذارد. عـقيل مى گويد: سوختم! حضرت على(ع) مى گـويـد: تـو از ايـن آهـن داغ اين گونه فرياد مى زنى؟ چگونه مى خواهى مرا با انجام اين كار در آتش جهنم بسوزانى؟
********************************************************
مهم ترین مسائل در هنگام مرگ مورد سفارش قرار می گیرد. رسول خدا «صلی الله علیه و آله» در بستر بیماری آرمیده بود و آخرین لحظه های عمر خویش را سپری می کرد. همه در کنار بستر ایشان نشسته بودند و اشک حسرت و زاری می افشاندند. حال پیامبر اکرم «صلی الله علیه و آله» هر لحظه بدتر می شد و دقایق را به سختی می گذراند.
پس از مدتی، حال پیامبر اندکی بهبود یافت. به امیر المؤمنین علی «علیه السلام» رو کرد که در کنار بسترش، غمگینانه اشک می ریخت. دست او را فشرد و فرمود: «ای ابوالحسن! همواره امانت را به صاحبش باز گردان؛ خواه صاحب امانت، نیک یا بد باشد و امانتی که نزد تو دارد، خواه کم باشد و خواه بسیار. حتی اگر این امانت یک نخ و سوزن بی ارزش باشد
********************************************************
در شهر مکه، جوانی فقیر می زیست و همسری شایسته داشت. روزی هنگام بازگشت از مسجدالحرام ، در راه کیسه ای یافت.
چون آن را گشود، دید هزار دینار طلا در آن است. خوشحال نزد همسر آمد و داستان را باز گفت.
زنش به او گفت: " این لقمه حرام است، باید آن را به همان محل ببری و اعلام کنی، شاید صاحبش پیدا شود."
جوان از خانه بیرون آمد، وقتی به جایی رسید که کیسه زر را یافته بود، شنید مردی صدا می زند:
"چه کسی کیسه ای حاوی هزار دینار طلا یافته است؟" جوان پیش رفت و گفت: "من آن را یافته ام، این کیسه توست، بگیر طلاهایت را!"
مرد کیسه را گرفت و شمرد ، دید درست است. دوباره پول ها را به او بازگرداند و گفت:
"مال خودت باشد، با من به منزل بیا، با تو کاری دیگر دارم."
سپس جوان را به خانه خود برد و نُه کیسه دیگر که در هر کدام هزار دینار زر سرخ بود، به او داد و گفت: " همه این پولها از آن توست!"
جوان شگفت زده شد و گفت: " مرا مسخره می کنی؟"
مرد گفت:
"به خدا سوگند که تو را مسخره نمی کنم. ماجرا این است که هنگام شرفیابی به مکه، یکی از عراقیان، این زرها را به من داد و گفت:
اینها را با خود به مکه ببر و یک کیسه آن را در رهگذری بینداز. سپس فریاد کن چه کسی آن را یافته است. اگر کسی آمد و گفت من برداشته ام، نُه کیسه دیگر را نیز به او بده؛ زیرا چنین کسی امین است. شخص امین، هم خود از این مال می خورد و هم به دیگران می دهد و صدقه ما نیز، به واسطه صدقه او، مقبول درگاه خداوند می افتد!
******************************************************************
روزی امام صادق «علیه السلام» آهنگ سفر کرد. عده ای از دوستان و نزدیکان امام خواستند تا ایشان را در این سفر همراهی کنند. کاروان به راه افتاد و از مدینه خارج شد. در بین راه به امام خبر دادند که راهزنانی در بین راه کمین کرده اند تااموال کاروانیان را چپاول کنند و احتمال حمله آن ها به کاروان امام نیز وجود دارد. هم سفران امام از شنیدن این خبر ناگوار هراسان شدند و به خود لرزیدند. خدمت امام آمدند و گفتند که شاید حرامیان به خاطر پاس داشت مقام فرزند رسول خدا «صلی الله علیه و آله» متعرض امام نشوند و بهتر است که همگی اموال خود را به امام امانت دهند تا از دستبرد در امان بماند. امام به آن ها فرمود: «شما از کجا می دانید، شاید آنان می خواهند فقط اموال مرا تصاحب کنند و با شما کاری نداشته باشند. بنابراین، بهتر است که همه اموال خود را زیر خاک پنهان کنید تا پس از رفتن دزدان، آن را از خاک بیرون آورید و به راه خود ادامه دهید.»
همه به هم نگاهی کردند و پیشنهاد امام به نظرشان مناسب آمد و همه پسندیدند. امام دوباره به آن ها فرمود: «البته بهترین راه این است که اموالمان را به کسی بسپاریم که امانت داری او از همه بهتر است». این سخن، تعجب همه کاروانیان را برانگیخت. چه کسی است که امانت داری اش حتی از امام هم بهتر است. پرسیدند: «یابن رسول اللّه! آن شخص کیست؟» امام با آرامش فرمود: او پروردگار متعال و تواناست؛ اموالتان را به او بسپارید، ولی با خود شرط کنید که اگر اموالتان در پناه خدا امان یافت، پس از بازگشتن به وطن، یک سوم آن را در راه او انفاق کنید.» همگی پذیرفتند و با خدای خویش عهد کرند که اگر اموالشان به سلامت از دست دزدان درآمد، یک سوم آن را انفاق کنند.
در این میان، سوارانی تیزتک به قافله یورش بردند و به تاخت، قافله را محاصره کردند. آنان تا امام صادق «علیه السلام» را در میان کاروانیان دیدند، با احترام بسیار گفتند: دیشب خواب رسول خدا «صلی الله علیه و آله» را دیده اند که به آنان دستور داده است خدمت امام صادق «علیه السلام» برسند و هر دستوری امام به آنها داد، اطاعت کنند. سپس از امام خواستند برای حفظ امنیت ایشان و همراهانشان از دستبرد دیگر راهزنان، آنان را تا مقصد همراهی کنند.
امام رو به آن ها کرد و فرمود: «خدا پشتیبان ماست. شما از همین جا باز گردید». طراران خداحافظی کردند و راه خود را در پیش گرفتند. در کاروان، افرادی نیز به قصد تجارت آمده بودند. در آن سفر، سودی بالغ بر ده برابر سرمایه خود به دست آوردند و همان گونه که عهد کرده بودند، وقتی به مدینه رسیدند، یک سوم آن را به فقیران دادند
**************************************************************
الهی هر که تو را شناخت و علم مهر تو افراخت هر چه غیر از تو بود بینداخت.
آن کس که تو را شناخت جان را چه کند
فرزند و عیال و خانمان را چه کند
دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی
دیوانه تو هر دو جهان را چه کند
الهی مرا آن ده که مرا آن به
الهی اگر از دنیا مرا نصیبی است به بیگانگان دادم
واگر از عقبی مرا ذخیره ای است به مومنان دادم
در دنیا مرا یاد تو بس و در عقبی مرا دیدار توبس
***************************************************************
ماه فروماند از جمال محمد سرو نباشد به اعتدال محمد
قدر فلک را کمال و منزلتی نیست در نظر قدر با کمال محمد
وعدهی دیدار هر کسی به قیامت لیلهی اسری شب وصال محمد
آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی آمده مجموع در ظلال محمد
عرصهی گیتی مجال همت او نیست روز قیامت نگر مجال محمد
وآنهمه پیرایه بسته جنت فردوس بو که قبولش کند بلال محمد
همچو زمین خواهد آسمان که بیفتد تا بدهد بوسه بر نعال محمد
شمس و قمر در زمین حشر نتابند نور نتابد مگر جمال محمد
شاید اگر آفتاب و ماه نتابند پیش دو ابروی چون هلال محمد
چشم مرا تا به خواب دید جمالش خواب نمیگیرد از خیال محمد
سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی عشق محمد بس است و آل محمد
***************************************************************
